ಬೆದರಿದೆ ಓ ಗೆಳೆಯ ಆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿತಿಯ ಹುಚ್ಚಿಗೆ...
ಬಿಡಿಸಲಾರದ ಒಗಟಾಗಿಯೆ ಹೊದೆ ನೀ ಕೊನೆಗೆ...
ಕೆಳಬೆಕೆಂದೆ ನೀ ಸಾವಿರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸಾಲು ನನಗೆ...
ನಿಡಲಾಗದೆ ಆ ಉತ್ತರಗಳ ಮೌನ ತಾಳಿದೆ ನಾ ಕೋನೆಗೆ....
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವು ದಾರೆ ಎರೆಯುವ ಆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿತಿಯ ಬಲೆಗೆ...
ಸಿಕ್ಕರು ಸಿಕ್ಕದಿಂದಂತೆ ಒದ್ದಾಡಿದೆ ನಾ ಅದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯದೆ.....
ಮುಂಜಾನೆ ಬೆಳಗೆದ್ದು ಹೊರಟೆ ಮನೆಯಿಂದ ,
ಕೈ ನಡುಗಿತು ಹೆಚ್ಚಾದ ಚಳಿಯಿಂದ
ಮೌನ ಮಾತಾಯಿತು ಚಳಿಯೊಳಗೆ
ಚಳಿ ಚಳಿ ಚಳಿ ಚಳಿ ಚಳಿ ಹ..ಹಹ..ಹ..ಹಹಹಹ
ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೈಗಳ ದೇಹಕೆ ಒತ್ತಿರಲು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು
ಡವ-ಡವನೆ ಬಡಿಯುತಿಹ ಹೆಚ್ಚಾದ ಬಡಿತ,
ಎನ್ನ ಬಲಹಸ್ತ ನೋಡಿತು ಕೋಪದಿಂದ
ತನ್ನ ಬಿಡಾರದಲ್ಲಿ ಪೋನ ಕೂರಿಸಿದರಿಂದ,
ಯಾಕೋ ಮೂಡಿತು ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸ
ಎಂದೂ ಅಳಿಯದ ನೆನಪುಗಳ ನೆನೆದು.
ಆದರೂ ನಡೆದುಬಂದೆ ನಾನ್ ಸ್ಟಾಪಾಗಿ
ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್ ಸೇರಲು ,ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರಲು
ಅದಕೂ ಮುನ್ನ ಪಿಲಮ್ ಗೆ ಹೋಗಲು.