ಹುಡಗಿಯ ಅಂಕು-ಡೊಂಕಿನ ನಡೆ,
ಓಡಿಸಿತ್ತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕನಸಿನ ಕಡೆ.
ಅವಳದೋ ತುಂಬಾ ಉದ್ದ ಜಡೆ,
ಆ ಜಡೆ ಇಣುಕುತಿತ್ತು ಅವಳ ಸೂಂಟದ ಕಡೆ.
ಅವಳ ಆ ಅಳುಕು-ಬಳುಕಿನ ನಡೆ,
ತೋರುತಿತ್ತು ಅವಳದೋ ಹಂಸದ ನಡೆ.
ಅವಳು ಬಂದರೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಒಳಗಡೆ,
ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಹಿಂದಗಡೆ. ಕೂರುತ್ತಿದ್ಲು ಯವಾಗ್ಲು ಬೆಂಚಿನ ಕಡೆ(ಕೂನೆ),
ನಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಅವಳ ಕಡೆ.
ನಾ ಕದ್ದು ನೋಡಲು ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವಳೆಡೆ,
ನಾಚಿ ನರ್ತನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು ಅವಳ ಕಂಗಳೆರಡೆ.
ಸರ್ರೆಂದರೆ ಲೋ ರಾಜೇಶ ನೋಡಲೋ ಈಕಡೆ,
ನಾಚಿ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿದ್ದವು ತೊಂಡೆಹಣ್ಣಿನ ಅವಳ ತುಟಿಗಳೆರಡೆ.
ಆಗ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಮಂಡೆ(ಬುದ್ದಿ),
ಈಗ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವುದು ನನ್ನ ಬುಂಡೆ.
ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನೆದು ಕುಳಿತಿರಲು ನಾನೂಂದೆಡೆ,
ಕನಸ್ಸುಗಳು ಮಾಡಿದ್ದವು ನನಸಿನ ದರೋಡೆ.
ನಾ ಏನ ಮಾಡಲಿ ನೀವೇ ಹೇಳಿ,
ಗೆಳೆಯ-ಗೆಳತಿಯರೆ.
ಓ ನನ್ನ ನಲ್ಲೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತಿರುವೆನು
ದೂರದೂರಿಗೆ ಹೊರಟಿರುವೆನು
ನೆನೆಯುತ ನಿನ್ನನು ಮನದಲಿ
ಮಾತನಾಡುತಿರುವೆನು ಮೌನದಲಿ
ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿರಲು
ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರ
ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ....
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುವ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಚಿತ್ರಗಳ ಸವಿಯುತ್ತಾ...
ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ
ಮುನ್ನಡೆದಿದೆ ಬದುಕಿನ ಪಯಣ
ಒಂದು ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ
ನಿಲ್ಲದೇ ನಡೆದಿದೆ ಬಸ್ಸಿನ ಪಯಣ
ನೀ ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಸಮಯವೇ ಸಾಲದು
ಭಾವನೆ ಬದಲಾಯಿಸೋ
ನೋಟವು ನಿನ್ನದು
ಪ್ರೀತಿಯ ಅರಿವಾಗಿದೆ
ನಿನ್ನ ನೆನದು ನನಗಿಂದು
ಕಣ್ಣಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತರು
ನನ್ನ ಕಾಡುವೆ ಏಕೆ ನೀ ಬಂದು
ಪದಗಳೆ ಸಿಗದು ಕವನವ ಬರೆಯಲು
ಮನಸಿಗೆ ಆಗದು ನಿನ್ನಯ ಮರೆಯಲು
ನೀ ನಿಲ್ಲದ ಆ ಕ್ಷಣ ನಾನಿಲ್ಲ ನನ್ನಲಿ
ಕೊಲ್ಲುತಿರು ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ
ನನ್ನನು ನಿನ್ನಯ ಕಣ್ಣಲಿ
ನೀನು ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರೆ
ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರೆ
ಆದರೂ ನಮ್ಮ ದಾರಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ.