ಬೆಳಕೊಂದು ಬರಬಾರದೇ
ಕತ್ತಲು ತುಂಬಿದ ಕಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ
ನೇತ್ರದಾನದಿ ದೃಷ್ಟಿಮೂಡಿ
ಬೆರಗುಗಣ್ಣಲಿ ಜಗವ ಕಾಣುವಂತೆ
ನೀ ಸಿಗಬಾರದೇ ಹೇಳು
ಮನದುಗಿಬಂಡಿಯಲಿ ಕೊತಕೊತ ಕುದಿಯುವ ಭಾವನೆಗಳ ಚುಕುಬುಕುವನು
ನಿಲ್ಲಿಸುವ ನಿಲ್ದಾಣದಂತೆ
ಕನ್ನಡಿಯ ಗಂಟಿದು ಹೇಗೆ ತೆರೆಯಲಿ
ಬದುಕೊಂದು ಒಗಟು ಹೇಗೆಬಿಡಿಸಲಿ
ಈ ಕುರುಡು ಕಂಗಳಿಗೂ ನಗುವಾಸೆ ಒಮ್ಮೆ
ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲಿ
ಕೊರಗದಿರು ಎಲೆಮನವೆ ಜಗವು ಕೊರತೆಗಳ ಮಹಾ ಸಂತೆ
ತಮ್ಮ ಮನದೂನವ ಕಾಣದಾ ಕುರುಡರು
ದುರ್ಬೀನಿನಲ್ಲಿ ಪರರ ಊನವನು
ಹುಡುಕುವರು
ಮೂರು ಗಂಟಿಗೆ ಬೇಕು ಪ್ರೀತಿಯಾನಂಟು
ಮುಖವಾಡಕೆ ಬೇಕು ಸೌಂದರ್ಯದಾ ಒಣ ಅಂಟು
ಮುಖವಾಡಕೆ ಮನಸೋಲುವವರು ಅವರಂತೆ
ಅಂತಹವರಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರಿಡುವುದು ಸರಿಯುಂಟೇ?
ದಾರಿಕಾಣದಾಗಿರಲು ನೀ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೋ ನಿನ್ನದೇ ದಾರಿಯ
ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಹಿಡಿದುಬರುತಿಹರು ನೋಡು ನಿನ್ನ ದಾರಿಯ
ನೀನೀಗ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾದರಿ
ಆಗಸವ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲೆತ್ನಿಸುತಿಹರು ನಿನ್ನ ನಿರಾಕರಿಸಿದವರು ಇಂದು ಹಾರಿ ಹಾರಿ
ಬದುಕೆ ಬಣ್ಣದೋಟ ಪ್ರೀತಿ ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ
ಸಹಿಸಬೇಕು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಕ್ಷಣಗಳ ಕಾಟ
ಕಲಿಯಬೇಕು ಪ್ರತಿದಿನವು ಜೀವನದ ಪಾಠ
ಹಂಚಬೇಕು ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹದ ಹೂದೋಟ
ತೊರೆಯಬೇಕು ಜಾತಿ ಮತಗಳ ಪರಿಪಾಠ
ಸಾಕಾರವಾಗಬೇಕು ಈ ಜೀವನದ ಆಟ....
ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲವೇ ನನಗೆ?
ಬರೆಯುತ್ತಿರುವೆ ಈ ಕವನಗಳ
ಗೊತ್ತಿದು ಸಿಹಿ ಸುಳ್ಳುಗಳ ಬೆರಸಿ
ಪ್ರಾಸ ಪದಗಳ ಬಳಸಿ
ಬರೆದೆ ಕವನಗಳ ಬರಿ ಊಹೆಯಲಿ
ಚಪಾಳೆ ಗಿಟ್ಟಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಚನೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ
ಪದಗಳವು ಎಷ್ಟು ಸಾಚಾ...ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ...
ಏನು ಖುಷಿಯೊ ಇನ್ನೊಬರ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು.
ಮರೆತೇನಾ ನಾ ಎಲ್ಲಾ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು....?
ಹುಚ್ಚಿದು...
ಕವನ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದೋ?
ಚಪಾಳೆ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳಲೆಂದೋ?
ಏಕೆ ಈ ವೇಷ? ಏಕೆ ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ?
ಏನು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ? ಏನಾಗಿದೆ ನನಗೆ?
ಈಗಲಾದರೂ ಮಾಡುತಿರುವುದೇನು ,ಕವನವಿದು
ಸ್ವ -ವಿಮರ್ಶೆಗೊ?...... ಚಪಾಳೆಗೊ ?
ಜೀವದಿಂದ ಜೀವ ಹುಟ್ಟಿದರೆ
ಭಾವದಿಂದ ಭಾಷೆ ಹುಟ್ಟುವುದು
ಜೀವಿಗೆ ಅಳಿವುಂಟೆ ವಿನಃ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಳಿವಿಲ್ಲ
ಭಾಷೆಗೆ ಅಳಿವುಂಟೆ ವಿನಃ ಭಾವಕೆ ಅಳಿವಿಲ್ಲ.(೧)
ಜೀವಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಜೀವನ
ಭಾಷೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂವಹನ
ಜೀವಿಯ ಅರಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ಜೀವನ ಅರಿತರೆ ಸಾಲದು ಜೀವವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು
ಭಾಷೆಯ ಅರಿಯಬೇಕಾದರೆ ಸಂವಹನ ಅರಿತರೆ ಸಾಲದು ಭಾವವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು.(೨)
ಕಣ್ಣುಗಳು ನೆನೆಯುತ್ತವೆ ನಿನ್ನ ನೆನೆದಾಗ
ಹೃದಯ ಭಾರವಾಗುತ್ತೆ ನೀ ದೂರವಾದಾಗ..
ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾದ ಆ ಸುಂದರ ನೆನಪುಗಳು
ಬೇಡವಾದ ಬದುಕಿನ ಆ ಸುಂದರ ಕನಸುಗಳು..
ನೀ ಬಾರದ ದಾರಿ ನಾ ಕಾಯುತ್ತಿರಲು
ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲೇ ನನ್ನೀ ಮನ ಸೋಲುತ್ತಿರಲು..