ಕಿರುನಗೆಯಿಂದ ಕಂಬನಿಯನೊರಸಿದೆ,
ಪ್ರೀತಿಯನು ಜೀವಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿಸಿದೆ,
ಜೀವಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿದ ಜೀವನವನ್ನು,
ಸಾಗರದ ರೌದ್ರ ನರಕಕ್ಕೆ ನೂಕಿದೆ,
ಬಾಳು ಮೌನಗೀತೆಯಾಗಿ ನಲುಗುವ ಸ್ಥಿತಿ,
ಇದೇ ನನ್ನ ಮನೋ ವ್ಯಾಕುಲದ ಬೀಭತ್ಸ ರೀತಿ,
ನಿನ್ನ ಮೋಹಕ ಭಾಷೆಗೆ ಮಾರುಹೋದೆ,
ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಮಾರಿಕೊಡೆ.
ನಾನು ದಡ್ಡನೆಂಬ ಅರಿವು ಬಂದದ್ದು ಆಗಲೇ,
ಎಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ನಲುಗದ ನಾನು,
ನಿನ್ನ ಮನೋ ವಿಕಾರದ ಅಪದೆಸೆಯಿಂದ,
ನರಳುವ ಸ್ಥಿತಿ ತಂದುಕೊಂಡೆ.
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೂ ನಿರಂತರ ಸುಳಿಯುವ
ಆ ನಿನ್ನ ಚಿರಂತನ ಮೋಹಕ ಪ್ರತಿಮೆ.
ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಣ್ಣದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ನಾನು ಬುದ್ಧಿವಂತನೇ? ಅಲ್ಲ ದಡ್ಡ.
ಅಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿವಂತ.
ಬುದ್ಧಿ ಬಂದ ಮೇಲಾದರೂ ಬದುಕು, ಬದುಕಿಸು.
ಬಾಳು ಇಂದು-ನಾಳೆ ಮುಗಿದು ಹೋಗುವದಲ್ಲ.,
ಅದು ನಿರಂತರ, ನಿತ್ಯ ನೂತನ..
ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿ
ಮನುಜನ ಮನಸ್ಸು
ಒಂದೆ ತರ
ಸದಾ ಹಾರುವಾಸೆ
ಎತ್ತರೆತ್ತರ ಹಾರಿ
ಗಗನ ಮುಟ್ಟುವಾಸೆ
ಮನುಜನಲ್ಲಿ
ಸ್ವಾರ್ಥದ ಅತಿ ಆಸೆ
ಬಯಸಿದಷ್ಟು ಬಯಕೆಗಳ
ತಲುಪಲು ಮಾನವೀಯತೆ
ಮರೆಯುವ ದುರಾಸೆ
ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗೆ
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ
ಅದು ತಲುಪಿರುವುದು
ಬಿಳಿ ಮೋಡ
ಅಜ್ಞಾನದಲಿ ಮಾನವನಿಗೆ
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ
ಬದುಕೆಂಬುದು ಚದುರಂಗದಾಟ
ತನ್ನ ಆತ್ಮ ದೊರೆತರೆ
ಗೆಲುವು
ದೊರಯದೆ ಹುಡುಕಾಡುತಿರೆ
ಸೋಲು
ಬದುಕು ಭವ್ಯವಾಗಲು
ನಿನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ನೀ ಅರಿ
ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿರೊ ಸುಖವ ಅರಿ
ಬಯಕೆಯೆಂಬ ನೀರ್ಗುಳ್ಳೆ ಮರಿ
ಮಾನವೀಯತೆ ನಿನಗೊಂದೆ ಸರಿ
ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ಆತ್ಮವ ಅರಿ
ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪಾದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ,
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ ಅಮ್ಮನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತತ್ತು ಹೊರಳಾಡುವಾಗ ಈ ಜಡ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಮುಂಜೋಲಿ ಹೋಗುವಂತ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜಗಳನ್ನಿಡುವಾಗಲೂ ಅಮ್ಮನ ಕೋಮಲ ತೋಳುಗಳ ತಬ್ಬುಗೆಯ ಒಡನಾಟ,
ಕಾಲೂರಿ ಈ ಜಗತ್ತನ ಸಲುಗೆ ಪಡೆವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ
ಶಾಲೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಪಾಠ,
ಎದ್ದು ನೋಡುವ ಕಂಗಳಲಿ ಸೂಪ್ತವಾಗಿರುವ ಕನಸಿನ ಛಾಯೆ,
ಕಲಿವ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಕಾಣುವ ಸೆಳಕೆಲ್ಲ ವಾಸ್ತವದಂತೆ ಭಾಸವಾದ ಪರಿ,
ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನೋಡುವ ಬೆಳಕೆಲ್ಲ ನಸುಕಿನ ಮಸುಕು, ಬೆಳೆಯುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆ ಅರಿವು, ಇವೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯೆ ಬೆಳೆಯುವ ನಾನಾತ್ಮ.