ನನ್ನಾಕೆ, ಬರೀ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಲ್ಲ,
ಗಂಡನಿಗೆ ಬರೀ ತನ್ನ ತನು-ಮನವನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ದಾನಿಯಲ್ಲ,
ಬಾವ- ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಯಲ್ಲ,
ಸಂಸ್ಕೃತಿ - ವಿಕೃತಿ ತಿಳಿಯದ ಜಾಡಲ್ಲ,
ಸಂಸಾರದೊಳಗಣ ಸಾರ ತಿಳಿಯದಿರುವ ಗೂಡಲ್ಲ,
ನನ್ನಾಕೆಯು ಹೊಸ ಮನೆ, ಹೊಸ ಜನರ,
ಹೊಸ ಜೀವನ ಆರಿಸಿ ಅನುಸರಿಸ ಹೊರಟವಳು. ಕಾಲ, ಪ್ರಕೃತಿ, ತನ್ನ್ಮನೆಯವರ ಆದ್ಯತೆ-ಆಶಯಗಳಿಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಪುನರ್ ರೂಪಿಸ ಹೊರಟವಳು,
ಗಂಡನ ಮನೆ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಬಣ್ಣದ ಮನಗಳಿಗೆ ವೈವಿದ್ಯಮಯ ರಂಗು ಕೊಡಲೊರಟವಳು, ಗಂಡನ ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿಗೆ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು ನೀಡಿ ತನಿಸುವವಳು,
ತಾನು ಸೋತು ಗಂಡನನ್ನ ಜಯಿಸಿದವಳು,
ಹೊಟ್ಟೆಯಲಿ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಆಕೃತಿ ಮೂಡಿದಾಗ ಹೆಣ್ತನದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆ ಸಾರಿದವಳು,
ಕೂಸು ಹೆರುವ ಘಳಿಗೆಯಲಿ ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದವಳು,
ಗಂಡ - ಮಗುವಿನ ಏಳಿಗೆಯಲಿ ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕವಳು.
ನನ್ನಾಕೆ ಸೋತು ಗೆದ್ದವಳು..
ಧನವಿರುವಾಗ ಬರುವರು ಎಲ್ಲರು,
ಧನಹೀನರಾಗಲು ದೂರ ಸರಿವರು,
ವಯಸ್ಸು ಮಾಗಲು, ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿಯಲು,
ತಿರುಗಿ ನೋಡುವರಿಲ್ಲ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ,
ಈ ಜೀವನವು ನಾಯಿಪಾಡು ಕಟ್ಟಕಡೆಗೆ,
ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯೌವನವಿರಲು,
ತೋಳಿನಲ್ಲಿ ಬಲವಿರಲು,
ಖಜಾನೆಯಲ್ಲಿ ಧನವಿರಲು,
ಮುತ್ತುವರು ಎಲ್ಲ ನಿನ್ನ,
ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವರು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ.
ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರರೊಂದಿಗೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಬೆಳಸಿದೆ,
ಬಂಧು ಬಾಂಧವರನ್ನು ನನ್ನ ವರೆಂದೆ,
ಮಿತ್ರ ರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಆಡಿ ನಲಿದೆ,
ಅಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಬೆರೆತರು,
ಹೀಗೇಕೆ ಇಂದು ದೂರಾಗುತಿಹರು.
ದೇಹ ಮುಪ್ಪಾಗುವುದು ಕಳೆದಂತೆ ವರುಷಗಳು,
ಸಾಲಾಗಿ ಬರುವವು ನಿರಂತರ ರೋಗಗಳು,
ಅರಿತರೂ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಬಂಧಗಳು,
ನೋವಿನಲಿ ದಿನಗಳು ಕಳೆಯುವವು ನಿರಂತರ,
ಸಾವು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣದಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಹತ್ತಿರ.