ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಡಲಲ್ಲಿ
ಮಂಜಿನ ನಸುಕಿನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿಯ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಹೊರಬಂದೆ
ರಾತ್ರಿಯ ಸೊಬಗಿನ ಆಕಾಶದ
ಮಿನುಗು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವಲ್ಲಿ
ಬಿಳಿಯ ಚಂದಿರನ ಮೊಗದಂತೆ ನೀ ಕಂಡೆ .......
ಸಧ್ಧು ಗದ್ದಲಧ ಕೋಲಾಹಲ ಎಬ್ಬಿಸಿದೆ
ಓ ನನ್ನ ಕಂದಮ್ಮ ನಿನ್ನ ಚೆಲುವ ನಾ ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿ
ಈ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕವನದಲಿ
ನಿನ್ನ ಅ ಸಧ್ಧಲ್ಲು ಎನಗೆ ಏನೋ ಉಲ್ಲಾಸ ಮೂಡಿದೆ ...... ಸಂತಸದ ಕ್ಷಣ ಮುಗಿಲನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಬಂದಂತೆ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ನಿನ್ನ ನಗು ನನ್ನ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡಿಧೆ ಕೂಸೆ ನೀ ನನ್ನ ಕನಸು..ನಗುತಲಿರು ನೀ ಎಂಧೂ, ಜೊತೆಯಲಿರುವೆ ನಿನ್ನ ನೆರಳಂತೆ ನಾ ಎಂದೆಂಧು ......
ನೋಡು ಗೆಳತಿ ನನ್ನ ಈ
ಕಣ್ಣರೆಪ್ಪಯು ಸ್ವಾಗತಿಸುತದೆ.
ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ನೀನು ಒಮ್ಮೆ
ಬಂದು ಸೇರಿಕೊ ನನ್ನ ಇ ಹೃದಯದ
ಗೂಡನ್ನು ಆಗ ನಾನು
ಕಾಯುವೆ ನನ್ನ ಇ ಕಣ್ಣುಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು..
ಅನು..
ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಯಾಕೆ ಈ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ
ಅವಳು ನಮ್ಮ ಹಡೆದ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲವೇ
ಜನ್ಮ ಪಡೆಯಲು ಬೇಕು ಹೆಣ್ಣು
ಬಾಳು ಬೆಳಗಿಸಲು ಬೇಕು ಹೆಣ್ಣು
ಅಕ್ಕರೆ ತೋರಲು ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯಾಗಿ ಬೇಕು
ಆದರೆ ನೀ ಜನ್ಮ ನೀಡಲು ಬೇಡವೆ?