ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ರಾಜ್ಯದ ಒಡೆಯ ಅವನು,
ಅವನ ಉಸಿರ ಆಳದ ನೋವ ಅರಿಯ ಬಯಸಿದವರೆಷ್ಟು,
ಅರಿತು ದೂರಾದವರೆಷ್ಟು.
ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಅವನ ತೆಗಳಿದರು,
ಅವನೊಳಗಿನ ಛಲ ,
ನಾ ನಿನ್ನ ದೂರೆನೆಂದಿತು....
"ಸೋಲು,ಗೆಲುವು ಜಗದ ನಿಯಮ"
ನನಗೆ ಗೊತ್ತು
ನೀ ಬೇರೆಯವರ ಸ್ವತ್ತು
ಜಾಗೃತ ಮನಸು ಹೇಳುವುದು
ನಿನ್ನ ಮರೆತುಬಿಡು ಎಂದು
ನಾನು ಆಕೆಲಸ ಈಕೆಲಸ ಮಾಡುತಾ
ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವೆ ಮರೆಯಬೇಕೆಂದು
ನಾ ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ ಸುಪ್ತಮನಸಿನಲಿ
ಅಡಗಿರುವ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಕಾಡುವುದು
ಎಚ್ಚರಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿನ್ನ ಹುಡುಕುವವು
ನನ್ನುಸಿರಿರುವವರೆಗೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಬರುವ
ನೆನಪುಗಳ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ...
ನೀನೆ ಹೇಳು ನಾ ಏನು ಮಾಡಲೀ...
ಅಂದು ಸಂಜೆ............................ .. ಅಂದು ಸಂಜೆ ಕಡುಗೆಂಪು ಬೆಳಕಿನಲಿ
ಅ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲಿನ ಒಂಟಿ ಮಾವಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಅವಳ ನೀರೀಕ್ಷೇಯಲಿ.
ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚಿಗುರೋಡೆದಿತ್ತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಆರಳಿತ್ತು.
ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಗುವ ಕಾಲುದಾರಿಯನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ.
ದೂರದಿಂದೊಂದು ಆಕಾರ ಸಕಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಬಂದು ನನ್ನೆದಿರು ನಿಂತಿತು ಆ ಹುಡುಗಿಯ ರೂಪದಲಿ.
ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ನಂಬದಾದೆ
ಹೃದಯ ತಲ್ಲಣಿಸಿತ್ತು ತಳಮಳಗೊಂಡೆ
ಇರಲಿ ಎಂದು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟೆ
ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಯವಾದಳು ಆ ಹುಡಗಿ. ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ಕೂಗಿ ಕರೆದೆ ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಹುಡುಕಿದೆ
ಸಿಗಲ್ಲಿಲ್ಲ ,ಕಾಣಸಲಿಲ್ಲ..
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅನುರಣಿಸಿದಂತಾಯಿತು
"ನಾನು ನಿನ್ನ ಕನಸಲಿ ಮನಸಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವೆ
ನಾನು ನಿನ್ನ ನೆನಪಲಿ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿವೆ
ನಾನು ತಿರುಗಿಬಾರದ ನಾಡಲ್ಲಿರುವೆ".