ಜುಮುಕಿ ಸುಂದರಿ ಹೊತ್ತು
ಮೀರಿಸುವಾಗ ನನ್ನ ಕುತೂಹಲವು
ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ
ಬೆಳಕ ಹೆರುವ ಕ್ಯಾಂಡಲ್ಲಿನ ಕತ್ತಲು
ನನ್ನೊಳಗೆ ದೇಶಾಂತರವಾಗುವ
ಸೂಚನೆ ಸಿಗುವುದು ಆವಾಗಲೇ
ಹುಬ್ಬುಗಳಲಿ ಕಥೆ ಹೇಳುವ
ಮೌನರಾಣಿ ಕಾಜಿನ ಬಳೆಗೆ
ಕವನ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾಳೆ
ನಿನ್ನೆಯ ತಾಕಲಾಟ ಕೇಳಿದ
ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಮುಂಗುರುಳು ಸುತ್ತುವುದು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ
ನನ್ನೊಲವು ಕಾಯಿಯಾದಾಗ
ಅವಳಿಗೆ ಹಣ್ಣಿನ ವ್ಯಾಮೋಹ
ತಾರಕಕ್ಕೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು
ಇನ್ನು ಕೂಡ ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯ
ಅವಳೆದೆಯ ಬೇರಿಗೆ ಜೋತು
ಬಿದ್ದ ನೀರಿಲ್ಲದ ಒಣಮಣ್ಣು ನಾನು
ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಗೆ ತಡೆ
ಹಾಕುವ ನನ್ನ ಕನಿಷ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು
ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ಅವಳ ಆಂತರ್ಯ
ಭ್ರಮೆಯ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ
ಶುಭಾಶಯ ಕೋರುತ್ತದೆ
ಮುಗಿಲೂರಿನವಳು ಮಂಜಿನಂತೆ
ಕರಗುವ ಕಲೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದು ಈ ಜಂಗಮನ ಮೇಲೆ
ಬರೆದ ಕವಿತೆ ಓದುವವರಿದ್ದರೆ..
ಬರೆದವರಿಗೆ ಸಿಗುವುದು ಮಾನ್ಯತೆ..
ಅದೇ ಉತ್ತೇಜನ ಕೊಡುವುದು
ಬರೆದವರ ಮನಸಿಗೆ..
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬರೆದದ್ದು ಸೇರುವುದು
ಮೂಲೆಗುಂಪಿಗೆ..
ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಬೇಕು ಈ ಸಮಾಜಕೆ..
ಆಗಲೇ ಕವಿತೆಗೆ ಸಿಗುವುದು
ಸಾರ್ಥಕತೆ....