ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಮಕ್ಕಳಾಟವೇನು ಗೆಳೆಯ
ಸಾಕೆಂದು ಎದ್ದು ಹೋಗೋಕೆ
ನೀ ಹೋದೆಯೆಂದು ಕನಸ ಕೊಲ್ಲಲಾರೆ
ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಬದುಕಿ ಬಾಳುವೆ
ನಾ ಚುಕ್ಕಿಇಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟ ರಂಗೊಲಿಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದೆ ಹೋದೆ ನೀನು
ನಿನ್ನ ನೆನಪಲೇ ಕೊರಗಲು ಹೇಡಿಯಲ್ಲ ನಾನು
ಅದನೆ ಸರಿಪಡಿಸಿ ಹೊಸ ಚಿತ್ರವ ಬಿಡಿಸುವೆ
ನಾ ಹಾಡಿದ ರಾಗಕೆ ಶೃತಿಯ ಬರೆಸದೆ ಹೋದೆ ನೀನು
ನಿನ್ನ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಕಾಯಲು ಮೂರ್ಖಳಲ್ಲ ನಾನು
ಹೊಸಶೃತಿಯನೆ ಬೆರೆಸಿ ಹೊಸ ರಾಗವ ಕಟ್ಟುವೆ
.
ನಾ ಬರೆದ ಕವಿತೆಗೆ ಭಾವವಾಗದೆ ಹರಿದು ಹೋದೆ ನೀನು
ನಿನ್ನ ನೆರಳಲೆ ಬದುಕಿರಲು ಅಬಲೆಯಲ್ಲ ನಾನು
ಹರಿದ ಭಾವವ ಹೊಲಿದು ಹೊಸ ಭಾಷ್ಯವ ಬರೆಯುವೆ
ನೀ ಗಂಡಾದರೇನು ನಾ ಹೆಣ್ಣಾದರೇನು
ನಿನ್ನಂತೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ನನಗಿಲ್ಲವೇ
ನೀ ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಲು ಬಯಸಿದರೆ ನನಗೆ
ನಮಗಿಂತ ಮೊದಲು ಅದರಲಿ ನೀನಿರುವೆ
ಓ ನನ್ನ ಕಾವ್ಯಕನ್ನಿಕೆ
ನಿನ್ನ ಜಿಂಕೆ ಕಂಗಳ ಮಿಂಚು
ಸಾಟಿಯೇ ನೂರುದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿಗೆ ?
ನಿನ್ನೀ ಜೋಡಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕಾಂತಿಯಲಿ
ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದು
ನಿನಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸಿ
ನೀ ಬರುವ ಹಾದಿಯಲಿ
ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವ
ಈ ನಿನ್ನಾರಾದಕನ ಮೇಲೂ
ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಬೆಳಕ ಚೆಲ್ಲೇ ಗೆಳತಿ
ತಿಳಿನೀಲಿ ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿುನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರದ ಹಾಗೆ ,
ಕಡಲಾಳದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಕಪ್ಪೆಚಿಪ್ಪಿನ ಮುತ್ತಿನ ಹಾಗೆ ,
ಹಿಮಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಜಿನುಗುವ ಇಬ್ಬನಿಯ ಹಾಗೆ ,
ನನ್ನ ತಾಯಿ ಪ್ರೀತಿಯು ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದ , ಹೃದಯದ ಆಸ್ತಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ.........
ನಿನ್ನ ವಡನವ ಕಂಡು ಉರಿವ ಸುರ್ಯ ತಂಪಾದ
ನಿನ್ನ ನೋಡಿದ ಚಂದಿರ ನಾಚಿ ಮೆಘದ ಹಿಂದೆ ತಾ
ಮರೆಯಾದ
ನಿನ್ನ ನಗುವ ನೋಡಿ ಹೊಳೆದವು ತಾರೆಗಲು
ನಿನ್ನ ನೋಡಲೆಂದೇ ಕಾದಿವೆ ನನ್ನ ಕಂಗಳು
ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಾವ್ಯದ ನಾಯಕಿ ನೀನು
ಕವಿಯ ಕಾವ್ಯ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀನು