ಜೀವನವೆಂಬ ಸುರುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಜೀವ
ಮರಲಿಬಾರದು ಮೊದಲಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ...........
ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಜನರೆಂಬ ಅಲೆಗಳು ದಾಟಿಹೋಗಲು ನೆಚ್ಚಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು....................
ಅಲೆಗಳು ಆಡುವ ಜೀವದಾಟದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದೆ ಮನಸು ನೊಂದ ಮನಸ್ಸು.......
ನೊಂದು-ಬೆಂದು ಬೆಸೆತ್ತರೂ ಅವರ ಮಧ್ಯೆಯೇ
ಸಾವು ಇವರೊಂದಿಗೆ ಬದುಕು ಸಹಾ..........
ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಜೀವನದ ಗಲಾಟೆಯಲ್ಲಿ
ಗಾಯಗೊಳ್ಳುವುದು ದೇಹವಲ್ಲ ಮನಸ್ಸು
ಎಂದಿಗೂ ಮಾಯವಾಗದ ಗಾಯಗಳನೋತ್ತು ಅಳುವ ಮನಸು................
ಕಾಣದೆ ನಿನ್ನನು ಕಾಯುತಿದೆ ಈ ಮನಸ್ಸು
ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕಣ್ಣೋಟವ ಸೆಳೆದಂತೆ
ಮೋಡದ ಮರೆಯಲಿ ಆಕಾಶವ ನೋಡುತ
ಈ ಹೃದಯ ನಿನ್ನನೆ ಅರಸುತಿದೆ
ಇರುವೆ ನೀ ದೂರ ಬಲು ದೂರ
ನಿನಗಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಕಾದು ಸೋತಿರುವೆ ...
ಕಳೆಯಲಾಗದ ಈ ಸಮಯದ.. ನಡುವೆ
ಕಳೆದುಹೋದ ಕ್ಷಣಗಳ...ನೆನೆನೆನೆದು
ಮನ ಇಂದೇಕೋ ಪರಿತಪಿಸುತಿದೆ
ಒಲಿದು ಬಂದ ಕನಸು ನೀನು
ಬೇಸರವ ಮರೆಸುವ ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪುಗೆ
ಮೌನದಲಿ ...ಕಣ್ಣುಗಳಲೇ ಸೆಳೆದು,
ಮನದಾಳದ ಒಡತಿ ನಿನಾಗಿರುವೆ ...
ದಿನವೂ ನರಳುತಿರುವೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಿಂದ..
ವಿರಹದ ಈ ನೋವಿಗೆ
ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆ?
ಮರೆಯಾದ ಮಾತುಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮೌನವನು ನಾನಿಂದು
ಪ್ರಶ್ನಿಸಲೇ ಯಾತಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಅಗಮನವೆಂದು
ನಾನು ಮೆಚ್ಚಿದ ಅಕ್ಕರೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು
ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವೆ ಎಂದೂ...............
ಕಳೆದೊದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆರತೊದ ನಿನ್ನ ಮಾತು ಕರೆತಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹನಿಡೆಂದು ನನ್ನ ಜೀವಕೆ..............
ಕಣ್ಮರೆಯಾದ ಕಂಬನಿಯು ನೀನು ಮರೆಯಾದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಕಾತೊರೆಯುತ್ತೆ
ನಿನ್ನ ನೋಡುಳು ನನ್ನ ಅನುಮತಿ ಕೆಲದೇನಿ ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಲು ತಾನು ಹೊರ ಬಂದು ಕರೆಯುತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇ ಗೆಳೆಯ........................
ಹೇಗೆ ತಡಿಯಲಿ ಆ ಕಂಬನಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕೂರೆಂದು ನಿನ್ನ ರೂಪವ ನೋಡುತ್ತಾ ನೋವು ಮರಿಯೆಂದು ಕೇಳಿತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು....
ಕಂಬನಿಯು ನೀನು ಬೇಕೆಂಬ ಹಠದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತೊರೆದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ನಿನ್ನ ಮನಸಿನೆಡೆಗೆ
ರುದಿರವಾಗಿ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ತಾನುಲಿಯಲು........
ಹೊಡೆದು ಕರೆಯಲೇ ಬೈದು ಹೇಳಲೇ ಈ ನನ್ನ ಹಾಳಾದ ಕಂಬನಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯೆಂದು ನಿರಾಗಿ ಅಲ್ಲ ನೋವಾಗಿ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನಾಗೆ ಮೌನಿಯಾಗಿ............