ಹೂ ಗಿಡದ ಪೊದೆಯೊಳಗೆ
ಹಕ್ಕಿಗಳು ಗೂಡುಕಟ್ಟಿ
ಮಿನುಗು ಕೀಟಗಳ ಹಿಡಿದು
ಸಿಕ್ಕಿಸಿದೆ ದೀಪವಾಗಿ
ಮೊಟ್ಟೆಗಳಾ ಹೊಡೆದು
ಮುಂಜಾನೆ ಮಂಜಿಗೆ ಅಡಗಿ
ಬಳ್ಳಾನೆ ಹಾಡಾಡುತಾವೆ
ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಜೊಡಕ್ಕಿ
ಎರಡೆತ್ತು ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗೆ
ಮುಸುಕಾಗಿ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟು
ನೆಲದ ಗಮಲಿಗೆ ಹೊರಟಾವೆ
ಬೇಟೆಗೆ
ಅವುಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ನೆಲದ ಬಲೆಯ ಗಮಲು
ಸಂಜೆಯ ಚಂದಿರ ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಕಾದಿಹನು,
ನನ್ನವಳ ನಗು ಕದಿಯಲು ,
ನಾನೆ ತುಂಬಿರಬಹುದೆ ಅವಳ ಮನಸಲ್ಲಿ,
ಸಂಶಯ ಬೇಡ ಅವಳೆ ಇರುವಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ,
ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಾನೆ
ಅವಳಿಗೂ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಲೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ,
ಆದರೇನು ಮಾಡಲಿ ಕಂಡರೆ ನಾನೆ
ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಗುಣದವಳು,
ಅವಳಿಗೂ ಹೀಗೇ...?
ಛೇ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ
ಅದು ಹೆಣ್ಣು ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲವೆ,
ಅವರಿಗೆ ಸಿಗಬಹುದೇನೊ ಹೊನ್ನು
ಸತಾಯಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು,
ಅನಿಸುತ್ತೆ ನನಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ
ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಬೇಕು ಗಂಡು ಹೈಕಳ
ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ...!
ಆದರೂ ಅವರು ಮಾಡುವುದೇ ಸರಿಯೆ?
ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ದೇವರಿಗೊಂದು
ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದ ಪಲಾವ್ ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ,
ಭಕ್ತರೆ ನನ್ಗೊಂದು ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ,
ಆದರೂ......
ಹೂವಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕರಂದದ
ಅಂದ ನೀನು ಮನವರಿತ ಗೆಳತಿ...........
ನೂರು ವರುಷಗಳ ನನ್ನ ನಗುವಿನ ಹರುಷ
ನಿನ್ನದಾಗಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿ...........
ನೀನು ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಇದುವರೆಗೂ
ನೀನಿಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟು ಭೂತಾಯಿಗೆ ನಾ ಹೇಳಲೇ ಧನ್ಯವಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ........
ನಿನ್ನ ಕಂಡ ನಿಮಿಷದಲ್ಲೇ ನಿಂತುಹೋಯಿತು ನನ್ನ ಕಂಬನಿಯ ಹನಿಗಳು ನಿನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿ..........
ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ಸೆರೆಮಾಡಿತೋ ನನ್ನ ಉಸಿರಿನ ವೇಗವನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತದಲ್ಲಿ........
ನನ್ನ ಮನದ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾದ ಒಲವಿನ
ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನವಿದು ಎಲ್ಲರ ಮನಮೆಚ್ಚಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಬಾಳು ಗೆಳತಿ ಅಂಬರದ ತಾರೆಯಾಗಿ ಮನದಲ್ಲಿನ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯಾಗಿ..............