ಮೌನದಲಿ ಕೂಡಿಡಲಾಗದ
ಮಾತಿನಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ
ಸ್ವರಗಳು ತಟ್ಟುತ್ತಿವೆ ಮನಸಿನ ಕದ
ಹೇಳಲೆಂದೆ ಬರೆಯಬೇಕಿದೆ ಕಾಗದ
ಬರೆಯಲೆಂದು ಕೂಡಿಸಿರುವೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಪದ
ನೂರಾರು ಕಾಗದ ಗೀಚಿದರು
ಹೇಳೆಲೆಂದು ಕೂಡಿಟ್ಟ ಪದಗಳು ಕಳೆದು ಹೋದರು
ಎಂದೂ ಈ ಕಾಗದಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದರು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯುವೆ ತುಂಬಿ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಭಾವಗಳ ಉಸಿರು
ಹೇಳಬೇಕು ತುಂಬಾ ನಿನಗೆ
ಮಾತಾಗದ ಮೌನವು ಮನಸಿನೊಳಗೆ
ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುವ ಮನಸಿನ ಮಾತಿಗೆ
ತೋಚದಾಗಿರುವೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ಕನಸುಗಳ ನಿನಗೆ
ನೀ ಜೊತೆಯಾಗಿರುವ ಕ್ಷಣವೆಲ್ಲ ನನಗೆ ವಿಸ್ಮಯ
ನನ್ನ ನಗುವೆ ನೀನಾಗಿರಲು ನಿನ್ನಲಿ ನಾನು ತನ್ಮಯ
ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸು ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲಿ,
ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೇನು ಬೇಡ ಜಗದಲಿ
ನಿನ್ನ ಉಸಿರೆ ನನ್ನ ಜೀವಕೆ ಹೆಸರಾಗಲಿ
ತೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವೆ ನಿನ್ನ ಸಂಗ
ಬಲ್ಲೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವುದು ಹೆಂಗ
ಮತ್ತೆ ತರಬೇಡ ನನ್ನ ಏಕಾಂತಕೆ ಭಂಗ
ನಾನೆಂದು ಕೊಡೆನು ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದ ನನ್ನ ಒಲವ ನಿಂಗ
ಅನ್ನುವರಲ್ಲೊ ಪತಿಯೆ ಸತಿಯ ಪರದೈವ
ನೀನಾದೆಯಲ್ಲ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಕಾಡಿಸುವ ದೆವ್ವ
ನಾ ನಂಬಿ ನಿನ್ನ ಪಾದವ ಸೇರಿದ ಹೂವ
ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿದೆಯಲ್ಲೊ ನೀಡಿ ಕೊಡಬಾರದ ನೋವ
ತಾಳಲಾಗದೆ ಒಲವಿರದ ನೋವ ಮುದುಡಿ ಹೋಗಿದೆ ಜೀವ
ನೀ ಹಾಕಿದ ಮೂರು ಗಂಟಿಗೆ ಸೋತು
ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆಯ ನಂಟಿಗೆ ನನ್ನನೆ ಮರೆತು
ಬಾಳ ಏಳು ಬೀಳುಗಳಲಿ ನಿನ್ನಲೆ ಕಲೆತು
ಬಂದೆನೊ ನೂರು ಕನಸುಗಳ ಮನಸಲಿ ಹೊತ್ತು
ಹೊರಟಿರುವೆನು ನಿನ್ನಿಂದಲೆ ದೂರ ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಸತ್ತು
ಎದುರಿಸಿ ಬದುಕವೆನೊ ಬಂದರು ಸಾವಿರ ನೋವು
ನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ದರು ನಡೆವುದು ನನ್ನ ಜೀವನ ಜಗವು
ಅಂದುಕೊಳ್ಳದಿರೊ ನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನಗಿಲ್ಲ ಉಳಿವು
ನಿನ್ನ ಕೈಯಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಅಳಿವು , ನಾ ನೋಡಬಲ್ಲೆ ಗೆಲುವು
ಸ್ವತಂತ್ರ ಬದುಕ ಎಣೆಯುವೆನು ಬರುವವರೆಗು ಸಾವು