ಪ್ರಿಯವಾಯಿತು ಕೆಮ್ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಸರು
ಹುಳಿ ಮಾವಿನ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರು
ಅವಳಾಗಲು ಒಡಲು ತುಂಬಿ ಬಸಿರು
ಸಿದ್ಧಳು ತನ್ನೊಡಲ ಸೇರಿದ ಜೀವಕೆ ಕೊಡಲು ತನ್ನ ಉಸಿರು
ಕೂಸ ನೆನೆಯುವಳು ಹಾಕಿ ಅದರಪ್ಪನ ಮುಖದ ಕವಚ
ಕೊಡುವಳು ಆ ಕೂಸಿಗೆ ತನ್ನಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ಪರುಶ
ಬೇಡುವಳು ತನ್ನಪ್ಪನ ಗುಣಗಳು ಸೇರಲೆಂದು ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷ
ನಗುವಳು, ಉಣ್ಣುವಳು ಕೂಸಿರಬೇಕೆಂದು ಹರುಷ
ನೇವರಿಸುವಳು ತನ್ನೊಡಲ ನೆನೆದು ಕೂಸ ಬಾರಿ ಬಾರಿ
ಆಶಿಸುವಳು ಈ ಕೂಸೆ ಇನ್ನೆಂದು ನನ್ನಾಸೆ ಕನಸಿಗೆ ರೂವಾರಿ
ಆ ಕೂಸ ಮೇಲಿನ ಆಸೆಗಳದೆ ಮನಸಲೆಲ್ಲ ಸವಾರಿ
ಕುಲಾವಿ, ಬೆಳ್ಳಿ ಚಮಚವೆ ಹೇಳುವವು ಆ ಸಂಭ್ರಮದ ಪರಿ
ನೋವನುಣ್ಣ ಬೇಕು ನವಮಾಸ ಕೂಸ ಭಾರವ ಹೊತ್ತು
ಆ ಕೂಸಿನ ಹುಟ್ಟು ತರಬಹುದು ಅವಳ ಜೀವಕೆ ಕುತ್ತು
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕವಳು ಪ್ರಸವ ವೇದನೆಯಲಿ ಸತ್ತು
ಆದರವಳಿಗೆ ತಾಯ್ತನಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾವುದಿಲ್ಲ ಸ್ವತ್ತು
ಕಂಬನಿಯನು ಕರಗಿಸಿ ಮಂಜಾಗಿಸಲೆ
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ,
ಮುಸುಕಿದಾ ಮಂಜಲಿ ಹುಡುಕುತಾ ಬಾರೆ
ಕಾಯುತಲಿರುವೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ,
ಸೂರ್ಯನ ಬೇಡಿ ಮಂಜನು ಕರಗಿಸಿ
ನಾನೆ ಅರಸಿ ಬರುವೆ ಸಿಗುವೆಯ ಒಲವೆ,
ಮುನಿಸೇನೊ ನಿನಗೆ ಮುಸುಕಿದೆ ಮೋಡ
ಮಳೆಯಾದರೀಗ ಕರಗೀತೆ ಗಾಢ ಮೌನ,
ಮೌನವೆ ಸಮ್ಮತಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಲೆ,
ಮೌನವೆ ಅಂತ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಲೆ,
ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ
ನನ್ನ ಅರೆಜೀವವಾಗಲೆ ಹೋಗಿದೆ,
ಜಗವೇಕೆ ಬೇಡವೆನಿಸಿತು ನಿನಗೆ
ನನ್ನ ನೆನಪಾಗಲಿಲ್ಲವೆ,
ನೀನಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ಇನ್ನೇಕೆ,
ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಬರುವೆನೆಂದುಕೊಂಡರು,
ನೀ ಬರೆದಿಟ್ಟ ಹಾಳೆಯ ಪದಗಳು
ಕಟ್ಟಿ ಕೂರಿಸಿವೆ ನನ್ನ,
ಇದ್ದರೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮ
ನಿನಗಾಗೆ ಕಾದಿರುವೆ,
ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವೆ ನಾ, ಮತ್ತೆ ಬರುವೆಯಲ್ಲವೆ...!
ರೆಕ್ಕೆ ಇರದ ನಾನು ಮೂಕವಿನ್ನು
ನಗುವ ತುಂಬಿ ಹಾಡಲಾಗದ ಹಕ್ಕಿ ನಾನು
ಹಾರಿ ಹುಡುಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತಿನ್ನುವಾಸೆ ಸುಳ್ಳಾಯಿತೇನು
ದೂರ ಸಾಗುವ ಆಸೆ ಬಹು ದೂರವಿನ್ನು
ನನಗೇನೆ ನಾನು ಭಾರವಾದೆನು
ಆಗಸವು ಕನಸಷ್ಟೆ ಉಸಿರೋಗುವವರೆಗೆ ಇನ್ನು
ಕೆಟ್ಟ ಮರೆವು , ಒಳ್ಳೆ ನೆನಪು
ಎಂದೂ ಗೆಳೆಯರಲ್ಲ
ಮರೆತು ಹೋದ ಗಳಿಗೆಯನು
ನೆನಪು ಜಪಿಸುತಿಲ್ಲ
ನೆನೆಯುವ ಹಿತ ಕ್ಷಣವನು
ಮರೆವು ಅಳಿಸಿತಲ್ಲ
ನೆನಪು ಉಳಿಯುವುದು ಮರೆಯುವರೆಗು
ಮರೆವು ಇರುವುದು ನೆನಪಾಗುವವರೆಗು
ಮರೆವು ನೆನಪು ಎಂದೂ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲ
ಅವರಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ