ಗುಡಿನಲೋಂದು ಬಾನಡಿ
ಕುಗುತಿಹುದು ಯಾರಿಗು
ಕೆಳದೆ ಅ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯ ಕೂಗು....
ನಗುತಿರುವ ಮನಕೆನು ತಿಳಿದೀತು
ಆ ನೂವಿನ ಕೊಗು
ಆ ಪುಟ್ಟ ಬಾನಾಡಿಗೆ
ಆಸರೆ ಯಾಗಿ ನಿಲುವು ನಿಡುವ
ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕರೆ
ಆ ಹಕ್ಕಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು
ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ನಗು.........ನಗುವೆ ಕಾಣದ ಬಾನಡಿ
ಈ ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ
ಆ ಮಳೆರಾಯ ಬಂದೋಡನೆ
ಭೂಮಿತಾಯಿ ಮಡಿಲು ತುಂಬುತ್ತದೆ.....
ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ
ಮಗುವೂಂದು ಬಂದು ಸೆರಿದರೆ
ಆ ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲು ತುಂಬುತ್ತದೆ.....
ಈ ಜಿವನದ ಮಡಿಲಿಗೆ
ಪ್ರೀತಿ ಯೋಂದು ಬಂದು ಸೆರಿದರೆ
ಈ ಜಿವನದ ಮಡಿಲು ತುಂಬುತ್ತದೆ..........
ಮಡಿಲಿಲ್ಲಿದೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲ ಆ ಮಡಿಲೋಂದು ಸಾಕು ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಯಲು......
ಏತಕೋ ಕಾಣೆ
ನಿನ್ ಆಣೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತಿಗೆ
ವಶವಾಗಿದ್ದೇನೆಂದಣಿಸುತ್ತಿದೆ ಕಣೆ
ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗೋಣವೇನೇ
ಪ್ರೀತಿಯ ಶಿಕರವನ್ನೇರೋಣವೇನೇ
ಮನಸಿನ ಮಾತು
ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿದ ನುಡಿಮುತ್ತು
ನಾಳಿಗೂ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬದುಕುವೆನು
ಇಂದು ನಾ ಕೊಟ್ಟ ಈ ಮಾತು
ಇಲ್ಲದಿದ್ದೇಡೆ ಹಿಸುಕಿ ಬಿಡು ಈ ನನ್ನ ಕತ್ತು...
ಓ ಮನವೆ ಅಳದಿರು
ನೀ ಎಕೆ ಅಳುವೆ
ನಾಳೆ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೆ ಚಿಂತಿಸುವೆ
ನಡೆಯುವುದೆಲ ಕಾಣದ ದೆವನ ಆಟ ಅದು
ಇಲ್ಲಿ ಇರಬೆಕೆಂದು ಯಾರು ಬಯಸಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ
ಈ ಜಿವನಾನೆ ಮುರುದಿನದ ಆಟ
ಆ ಆಟ ಮುಗಿದ ಮೆಲೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರಲು ಸಾದ್ಯವೆ
ಎನ್ನುವ ನಿಜವ ನೀ ತಿಳಿದುಕೊ ಮನವೆ...
ಇರುವ ತನಕ ಯಲ್ಲರ ನಗಿಸುತ ನೀನು ನಗುನಗುತ ಇರು ಓ ಮನವೆ.........
ಕಥೆಯ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ ಒಗಟ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲೊಳಗೆ ಮಲಗಿಸಿ ತಪ್ಪಡಿಸಿ
ಮಲಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಮೈಮರೆತು ಮಲಗುವ ನಮಗೆ
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲೆ ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ
ಹಠಮಾಡಿದಾಗ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈ
ಸವರಿ ಮುಗ್ದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುತ್ತಿನ ಮಾತುಗಳ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ, ಕ್ಷಣ ದೂರವಿರಲು ಚಿತ್ತವೆಲ್ಲವೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ನೀ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಹಣ್ಣಾಗಿ ಹೊನ್ನಾಗಿ ನೀ ಜೀವ ಸವೆದರೂ
ತುಸು ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಗೆ,
ಬಯಸಲಿಲ್ಲ ನೀನು ಒಂದಿನವೂ ಒಡವೆ ವಸ್ತ್ರಗಳ
ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗಿ ಕತ್ತಲು ಕವಿದ ಮನೆಗೆ ನೀ ಹೊರಟೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನೀ ಅಗಲಿ...