ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಬಲು ಇಷ್ಟ
ಕನ್ನಡ ನುಡಿಯು ಶ್ರೀಮಂತ
ಕನ್ನಡ ಜನಮನ ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ " ಪ "
ಕೃಷ್ಣ ಕಾವೇರಿ ತುಂಗೆಯಲಿ
ಮಿಂದ ಪುನೀತ ಈ ಕನ್ನಡ..
ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳ ಖಗಮೃಗಗಳ
ಚೆಲುವ ನಲಿವ ನೋಟದಲಿ
ಪುಳಕೀತ ಈ ಕನ್ನಡ.. ಬೇಲೂರು ಹಂಪೆ ಪಟ್ಟದಕಲ್ಲಿನ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಯ ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ ಈ ಕನ್ನಡ.."ಪ"
ಪಂಪ ರನ್ನ ಪೊನ್ನರ ಪದಪುಂಜದಲಿ ಮೆರೆದ ಮಹೋನ್ನತ ಈಕನ್ನಡ..
ದಾಸರ ಶರಣರ ವಚನ ಕೀರ್ತನದಲಿ
ಮನಸೆಳೆವ ಸಂಗೀತ ಈ ಕನ್ನಡ..
ಕದಂಬ ಹೊಯ್ಸಳ ವಿಜಯನಗರವಾಳಿದ ರಾಜವೈಭವೀತ ಈ ಕನ್ನಡ.."ಪ"
ಕನ್ನಡ ಚೆಲುವೇ ರಮಣೀಯ..
ಕನ್ನಡ ಚರಿತೆಯೇ ಸ್ಮರಣೀಯ..
ಕನ್ನಡ ನುಡಿಯೇ ಸುಮಾಧುರ್ಯ..
ಕನ್ನಡ ಜನರೇ ಆದರಣೀಯ.."ಪ"
ನನಗಾಗಿ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಸಿರಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬಂದವಳು
ಸುಖ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನೆರಳಾಗಿ
ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಜೊತೆಯಾದವಳು
ಚೆಂದುಟಿಯ ಮೇಲೆ
ನಸುನಗೆಯ ಚೆಲ್ಲಿ ಸದಾ
ನನ್ನ ಬಾಳ ಗೆಲುವಾಗಿಸಿದವಳು
ಅವಳ ಅಂದದಾ ಹಣೆಗೆ
ನನ್ನೊಲುಮೆಯನ್ನೆ ಸಿಂಧೂರ
ಮಾಡಿಕೊಂಡವಳು
ಬಾಳಿನ ಏಳು ಬೀಳಿನ ದಾರಿಲಿ
ಸದಾ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಂದವಳು
ನನ್ನ ಬಾಳ ಬೆಳದಿಂಗಳಾಗಿ
ನನ್ನವಳು..
ಮೂಗುತಿ :
ಬೀಗಬೇಡ ಹೆಣ್ಣೇ,
ನೀನೇ ಚೆಂದವೆಂದು,
ಕವಿ ಪಾಮರರು ಹೋಗಳುವರಲ್ಲೇ
ಬಲು ಅಂದವೆಂದು ನಿನ್ನ ಮೂಗು ಮೂತಿ.
ಮರೆತೇ ಬಿಡುವರು ಅಂದ ತಂದು ಕೊಟ್ಟ
ಪುಟ್ಟ ಮೂಗುತಿ.
ಹೆಣ್ಣು :
ಓ ಮೂಗುತಿಯೇ,
ನನ್ನಿಂದ ನೀನೊ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನೊ,
ನನ್ನ ಮೂಗಿನ ಆಸನ ದೊರೆಯದೆ ಹೋದರೆ
ಅದೆಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಿದ್ದೆಯೊ ನೀನು.
ನನ್ನ ಮೂಗ ಸುಮ್ಮನೇ ಏರಿದೆಯೇನು ?
ಚುಚ್ಚಿ ರಕ್ತ ಬರಿಸಿ ನೋವ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೇನು ?
ಹೂವಿನ ಜೊತೆಗೆ ನಾರೂ ದೇವರ ಮುಡಿಗೇರಿದಂತೆ,
ನನ್ನ ಅಂದದ ಮೂಗನೇರಿ ನೀ ಕುಂತೆ !
ಮೂಗುತಿ :
ಬೆಂಕಿಯಲಿಟ್ಟು ಸುಟ್ಟು, ಬಡಿದ ಸೊನಗಾರ,
ಚೆಂದುಳ್ಳಿ ಚೆಲುವೆಗೆ ಆಗದಿರಲೆಂದು ನಾ ಬಾರ.
ಕೊಟ್ಟ ಹೊಳಪ, ಹರಳ ಬಿಸುಪ,
ಹೊಳೆಯುವೆ ನಾನು,
ಸೆಳೆಯುವೆ ನಾನು,
ನನ್ನ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವ
ನಿನ್ನದೇನು ಬಿಂಕ ಬಿನ್ನಾಣ ?
ನಾನಾದೆ ನಿನಗೆ ಸುಂದರ ಮೂಗಿನ ನತ್ತು,
ಆದರೇನು, ಬೇರೇನಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಸವಲತ್ತು.
ಹೆಣ್ಣು :
ನನ್ನಿಂದ ನೀನು, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು
ಇಬ್ಬರೂ ಪಡೆವೆವು ಬಿಗುಮಾನವನ್ನು,
ಹೆಚ್ಚಿತು ನನ್ನಂದ
ನಿನ್ನ ಇರುವಿಕೆಯಿಂದ,
ಮುನಿಸೇಕೆ ಮೂಗುತಿಯೇ ಈ ಇರುಳು,
ನಿನ್ನ ನಾ ದಿನವೂ ಒಪ್ಪವಾಗಿ
ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುತಿರಲು.
ಕವಿತೆಯೊಂದು ಮೋಜಿನ ಆಟ
ಬರೆಯಲು ನಡೆಸಬೇಕು ಪದಗಳ ಹುಡುಕಾಟ.
ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಲಿ ನಾ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲೊಂದ
ಯೋಚಿಸಿ-ಯೋಚಿಸಿ ಸೋತು ಹೋದೆ ನಾ
ಹೋಗಿ ಹುಡುಕಲೇ ಪದಗಳ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಯಲಿ
ಅಲ್ಲಾದರು ಸಿಗಬಹುದೇನೋ ಒಂದು ಹೊಸ ಪದದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ.
ಮನಸಲಿ ಮೂಡುತಿವೆ ಹಳೆಯ ಪದಗಳ ನೆನಪು
ಆದರೆ ನನಗೆ ಹೊಸ ಪದಗಳ ಹುಡುಕುವ ಹುರುಪು.
ಯಾರಿಗೆ ಕೇಳಲಿ ನಾ ಹೊಸ ಪದಗಳ ಭಂಡಾರ
ಹೊಸ ಪದಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸದ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಇರಲಿ ಧಿಕ್ಕಾರ.
ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿ ನಾ ಹೊಸದೊಂದು ಕವನ
ನನ್ನ ಮನವು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಹೊಸ ಪದಗಳ ಧ್ಯಾನ.
ಕೊನೆಗೂ ಸಿಕ್ಕಿತೊಂದು ಹೊಸ ಪದ
ಜೋಡಿಸುತಲಿ ಬರೆದೆ ಹೊಸ ಕವನ ಸಾಲೊಂ
ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಲೇಖನಿಗೆ ಏರುತಿದೆ ಮದ
ಮರೆತು ಹೋಗುತಿದೆ ಬಂದ ಒಂದು ಹೊಸ ಪದ.
- ಉಮೇಶ್.