ಮುಂಜಾನೆಯ ಮಂಜು ಹನಿ
ನೀನೆಕೆ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ
ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ನಿಂತೆ
ಆಗಸದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಮಳೆಯಂತೆ ಬಂದು
ಇಬ್ಬನಿಯಾಗಿ ಕರಗಿ ಬಂದು ನಿಂತಿರುವೆ
ಹೂಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತಿರುವ ನಿನ್ನ ಚುಬಿಸಲು
ಬಲುಚಂದ.......
ಹಸಿರು ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಅಡಗಿರುವ ನಿನ್ನ
ಬಡಿದೆಬಿಸಿ ನಿನೋಂದಿಗೆ ನೆನೆಯುವ
ಆಸೆ ಅತಿ ಸುಂದರ ..........
ಗಿಡ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತಿರುವೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಆ ಕಾಯುವಿಕೆ
ನೂಡಲೆ ಬೇಕು ನಾನೀಗ......
ಓ ಮುಜಾನೆಯ ಮಂಜಿನ ಹನಿಯೆ ಸುರಿವ ಮಳೆ ನಿಂತರು ನಾನಿರುವೆ ಎಂದು ದಿನ ಬೆಳಗೆ ಎಲ್ಲರ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಹನಿಯೇ......
ನಿನಗೆ ಶುಬಾಷಯ.....
ಮಂಜಿನ ಹನಿಯೆ......
ಗೀಚಿದೆ ನಾನು ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳ,
ಹಾಗೆಯೆ ಸುಮ್ಮನೆ ವಿನೋದಕ್ಕೆ.
ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸಿ ಬಿಡಬೇಕೆ ಅದು
ನಿತ್ಯವೂ ನಾನು ಬರೆವಂತೆ...
ಹೇಳಿದೆನು ಆ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ,
ಬೇಡಪ್ಪಾ ನಿಮ್ಮ ಸಹವಾಸ
ನಿಮ್ಮಿಂದ ಇಹುದು ಹಲವು ತಂಟೆ.
ಕ್ಯಾಕರಿಸಿ ಉಗಿದವೆನಗೆ ಪದಗಳು,
ಕೇಳಿದವು, ನಿನಗೆ ತಲೆ ಸರಿ ಉಂಟೆ ?
ನಾವರಳುವೆವು ನೀ ಅರಳಿಸಿದಂತೆ.
ಹೇಳಿದೆ ನಾ, ಮತ್ತೆ ಮೆಲ್ಲನೆ...
ಕೇಳಿ ನನ್ನ ನುಡಿ ಮುತ್ತುಗಳೆ,
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನ ಒಂದೊಂದು ಥರ.
ನನಗೂ ನೂರೆಂಟು ವಿಚಾರ..
ಹೇಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೀಡಲಿ ಉಪಚಾರ?
ತಿಳಿ ಹೇಳಿತೊಂದು ಸುಂದರ ಪದ,
ಎಸೆದು ಬಿಡು ಅಂತೆ ಕಂತೆಗಳ ದೂರ,
ನಾವು ಬಯಸೊಲ್ಲ ಸಿರಿ ಸಡಗರ.
*"ಪ್ರೀತಿಸು ಸಾಕು ನಮ್ಮನು ಮನಸಾರ"*,
ತೊಡಿಸುವೆವು ನಿನಗೆ ಗೆಲುವಿನ ಹಾರ.
ಸಂತಸವೆ ನಿನಗಾಗ ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ...