ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿ ತೋರಿ ನೀಚ
ಜನರೇ ನಿಮ್ಮ ನೈಜ ರೂಪಗಳನ್ನು.
ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸವಿಯ ತುಂಬಿ ಮನದಲ್ಲಿ ವಿಷವಣಿರಿಸಿ ಏತಕ್ಕೆ ನಟಿಸುವಿರಿ
ಒಳ್ಳೆಯವರೆಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿಸಿ.
ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯ ಎದೆಗೆ ಒದೆಯುವ
ದುಸ್ಸಾಮಾಜ ದುರ್ಮಗರು ನೀವು.
ಬಾಳಿ ಬದುಕಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಹೊತ್ತು ಒಂದು ದಿನವಾದರು ಭೂ ತಾಯಿ ನಿಮ್ಮ ಕುತಂತ್ರಗಳ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಕೊರಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕಾದರೂ.
ಪದಗಳಿಗೆ ಸಿಗದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಪೂರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಏನೆಂದು ಬರೆಯಲಿ ಎಷ್ಟೆಂದು ಉಗಿಯಲಿ ಇಂದು ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕಂಡು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ.
ಕೋಪವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿ ಮನಸನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ನೀವು ಮಾಡುವ ಮೋಸಗಳಿಗೆ
ಒಂದು ಗಳಿಗೆ ನಡು ರೋಡಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಹಾರಾಜು ಹಾಕಲೆ ಇನ್ನ ಮುಂದೆ ಬರುವ ಮೊಸಗಾರರಿ ಮನದಟ್ಟಾಗುವಂತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಲ್ಮಶವಿಲ್ಲದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮನಸು ನನ್ನಂತೆ ದುಃಖಿಸದಂತೆ ಇಂದು
ಏನಿದು ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೋಜಿನಾಟ
ತೆರೆಸಿದೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಕನಸಿನ ಹೂದೋಟ
ಮಕರಂದ ಹೀರೊ ಜೇನಿರದೆ ಬಾಡುತಿದೆ ತೋಟ
ಬಾರೆ ಗೆಳತಿ ಅರಿತು ನೀನಿರದ ನೋವು ಕೊಡುವ ಕಾಟ
ಪ್ರೀತಿಯ ಸೌಧ ಕಟ್ಟಿ ಕಾಯುತಿರುವೆ ನಿನಗಾಗೆ
ತಾಳಲಾರೆ ಮನಸ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ನೋವಿನ ಬೇಗೆ
ಬಂದು ಬಿಡು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ತಂಪೆರೆವ ತಂಗಾಳಿಯ ಹಾಗೆ
ಉಸಿರ ಕೊನೆವರೆಗೆ ನಡೆವೆನು ನಾ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ
ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು
ಅಂದೆಕೋ ನೆಡೆದಾಡಲು ಇಚ್ಚಿಸಿ
ಜನರೆ ಇಲ್ಲದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ತಂಗಾಳಿಯ
ಜೊತೆ ನೆಡೆದು ಸಾಗುತ್ತಿರಲು
ತಂಗಾಳಿಗೂ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆಯೊ
ತಂಪು ಗಾಳಿಯಾಗೆ ಅವಳ ನಗುವು
ದಾರಿಯ ಅಗಲಕ್ಕೂ ನಗೆಯ ಬೀರುತಾ
ಮನದ ದಿಕ್ಕಿನಡೆಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಬಂದು
ದಡ್ಡನ ಹೃದಯ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮುಖೇನ
ಹಾದೂ ಹೋಗಿದೆ!
ಅಂದು ಶುರುವಾದ ಕನಸುಗಳು
ಅವಳ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯ
ರೂಪಗಳ ತೋರದಾಗಿವೆ
ಅಂದು ಕಂಡು ಮರೆಯಾದವಳು
ಹಿಂದಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಳು
ಅವಳ ಜಪದಲ್ಲಿ ನಾ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತಿರುವೆ.
||ಮನದ ಅಂಕು ಡೊಂಕ ತಿದ್ದಿಬಿಡುವುದಂತೆ
ಮೊಗದ ಮೇಲಿನ ಸವಿಯಾದ ಓರೆಕೋರೆ
ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬಹುದೇನೊ ಬುದ್ಧನು ಒಪ್ಪಿಬಿಟ್ಟದ್ದು
ಮುಗುಳು ನಗೆಯ ಆಭರಣವ ತನ್ನ ಅಲಂಕಾರಕ್ಕೆ ||
||ಅವನ ಮುಗ್ಧವೆನಿಸಿದ ಮನವ ಕಂಡಾಗಲೆ
ಪ್ರೀತಿ ಸುನಾಮಿ ಶುರುವಾದದ್ದು ನನ್ನೊಳಗೆ
ನನ್ನೆದೆಯ ಭಾವಗಳ ಅಂತೆ ಕಂತೆಗಳೆಲ್ಲ
ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿ ನಗುವೇ ಮಾಯವಾಗಿ
ಮಣ್ಣಾಯಿತು ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ||