ನನ್ನೆದೆಯಲಿ ದೀಪವ ಬೆಳಗಿದ ಸಮಯ
ಕಗ್ಗತ್ತಲು ಮಾಯವಾಯಿತು
ಆರದ ದೀಪವಾಗಿರಲಿ ನೀ ಹಚ್ಚಿದ ದೀಪ
ದಿನ ನಿತ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಎಣ್ಣೆ ಸುರಿಯುತಿರು
ಹೃದಯದ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗೂ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ.
ನಿನ್ನುಸಿರಿಗೂ ಆರದಂತೆ ಮೆದುವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡು
ಆ ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರನು,ಮಿನುಗೊ ತಾರೆಯು ನಾಚಬೇಕು
ನೀ ಬೆಳಗಿದ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗೆ ,
ಜಗವೆಲ್ಲ ಕತ್ತಲಾದರೂ
ನೀ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿರಬೇಕು ಬೆಳಕಿನಂತೆ
ಈ ಜನುಮದಲ್ಲದಿದ್ದರು ಮರು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ
ನೀ ನನ್ನ ಮನೆಯ ದೀಪ ಬೆಳಗಬೇಕು
ಪ್ರತಿವರ್ಷದ ದೀಪಾವಳಿಯ ದೀಪ ನೀನಾಗಬೇಕು
ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನದೆನ್ನುವುದು ಏನು ಇಲ್ಲ
ಇಂದು ನನ್ನದು ನಾಳೆ ಇನ್ಯಾರದ್ದೋ
ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀ ದೂರವಾದೆ
ಮರುಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗು
ಎಂದೆಂದೂ ನನ್ನ ಬಾಳಿನ ಬೆಳಕಾಗು
ಕವಿದ ಕತ್ತಲು ಸರಿಯುತಿರಲು
ಮುತ್ತಂತೆ ಇಬ್ಬನಿ ಧರೆಗೆ ಸುರಿಯಲು
ಭೂ ತಾಯ ಮೈಯು ಹೊಳೆಯತಿರಲು
ಸ್ವರ್ಗವೆ ಇಳಿದಂತಿದೆ ಇಳೆಯ ನೋಡಲು
ಮಾಡಿ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳ ನಡುವೆ ಚಾರಣ
ರವಿ ಉಡುಗೊರೆಯಂತೆ ತಂದ ಹೊನ್ನ ಕಿರಣ
ಸವಿಯಲು ಭೂರಮೆಯ ಸೊಬಗಿನ ಹೂರಣ
ಕಳುಹಿಸಿದ ಚಂದ್ರನ ಕೊಟ್ಟು ನಿತ್ಯ ಕೆಲಸದ ಕಾರಣ
ರವಿಯಾಗಮನವ ಹೇಳಿದೆ ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿ
ಹೂಗಳರಳಿ ನಕ್ಕಿವೆ ಅವನ ಪ್ರೇಮವ ನೋಡಿ
ತೂಗಿ, ಬಾಗಿ, ಗಿಡ, ಮರ ಚಾಮರವ ಬೀಸಿವೆ
ಉದಯ ರವಿಗೆ ಸಂತಸದಿ ಸ್ವಾಗತವ ಕೋರಿವೆ
ಕಂಡು ಹಸಿರೆಲೆಗಳ ತುದಿಯಲಿ ಇಬ್ಬನಿಯ ಮಾಲೆ
ರವಿಗೆ ನೋಡಬೇಕು ಅನಿಸಿತೇನೊ ಪ್ರೀತಿಯ ಲೀಲೆ
ನೇಸರ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವನು ಭೂರಮೆಯ
ಹೊತ್ತು ಹೋಗುವ ಅವಳ ನೆನಪಿಗೆ ಮುತ್ತಿನ ಮಂಜಿನ ಹನಿಯ
ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಕಲ್ಪಿತ ಸುಂದರಿ ಹೆಣ್ಣು.
ಮನೆಯ ಕತ್ತಲಿನ ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸುವ ಕಣ್ಣು..
ಮೊಳಕೆಯೋಡಸಿ,ನೀರುಣಿಸಿ ಜೀವ ಕೊಡುವ ಮಣ್ಣು...
ತಾಳ್ಮೆಯ-ಬಾಳ್ವೆಯ ಕಲಿಸುವ ಸಿಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣು....
ಒಲುಮೆಯ-ಚಿಲುಮೆಯ ಪಲವತ್ತತೆಯ ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು.....
ಒಂದೂರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಮತ್ತೊಂದುರಲಿ ಜೀವ ಕೊಡುವ ಭೋಗಿ.
ಸೌಂದರ್ಯ ಧಾರೆಯರೆದು ಸುಖವ ಕೊಡುವ ತ್ಯಾಗಿ..
ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ಗುರುವಿನಂತಿರುವ ಯೋಗಿ..
ಪುರುಷ -ಪ್ರಪಂಚಕೆ ತಗ್ಗಿ ಅಂಜಿ ನೆಡೆಯುವವಳು ಭಾಗಿ..
ನೋವು-ನಲಿವು ನುಂಗಿ ಜೀವ ಕೊಡುವಳು ಕೂಗಿ...
ಉಂಗುರ,ತಾಳೆ,ಬಳೆ ತೊಟ್ಟು ಪತಿಗೆ ಸತಿಯಾಗಿರುವವಳು..
ಸೀರೆ ,ಕುಬಸ ಉಟ್ಟು ದೇಹ ಮುಚ್ಚಿ ರತಿಯಾಗಿರುವವಳು..
ಕಠಿಣ ಪರಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ ಜೊತೆಯಾಗಿರುವವಳು..
ಸ್ನೇಹ,ಪ್ರೀತಿ,ವಾತ್ಸಲ್ಯಕೆ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಕಥೆಯಾಗಿರುವವಳು..
ಇಷ್ಟಿದ್ದರೂ ಒಮ್ಮೆಮ್ಮೆ ಕುತ್ತಿಗಿಗೆ ಹಗ್ಗ ತರುಲು ಮತಿಗೆಟ್ಟಿತಿರುವವಳು!