ನನಗಾರು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ,
ಬರೀ ಕಷ್ಟಗಳೇ,ತುಂಬಿರುವಾಗ,
ಭಯದಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತೀರುವಾಗ,
ಆಸರೆಯಾದೆ ನೀ ನನಗಾಗ.
ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರ ಓರಸಿ,
ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ,
ಮಗುವಂತೆ ನನ್ನ ಓಲೖೆಸಿ,
ಸಂತೋಷ ಪಡುವೇ ನೀ, ನನ್ನ ನಗಿಸಿ.
ನಿನ್ನ ನಾ ಏನೇಂದು ಕರೆಯಲಿ...
ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯ ಪಯಣದಲಿ,
ಈ ದೇಹದ ಉಸಿರ ಗತಿಯಲ್ಲಿ,
ಬೆರೆತಿರುವೇ,ನೀ ನನ್ನ ಅಣು ಅಣುವಲ್ಲಿ..
ನಾ ಹೇಗೆ ಏಳಲಿ,ನಿನ್ನಲ್ಲಿ...
ಈಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಕುಳಿತಿದೆ, ನನ್ನ...ಕಣ್ಣೇದುರಲ್ಲಿ.....
ನೀನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಯಸಿ ಮನದಲ್ಲಿ....
ಚಿಗುರು ಗಿಡವಾಗಿ ಬೆಳೆವಾಗ
ಯಾರು ಹೊಯ್ದಿಲ್ಲ ನಾಲ್ಕು ಹನಿ ನೀರು
ಆದರೂ ಮರವಾದೆ ಸ್ರಷ್ಟಿ ಔದಾರ್ಯ
ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ದಾರಿ ಹೋಕರಿಗೆ ನೆರಳೀಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂಬ
ಹಮ್ಮುತನವಾಗಲಿ
ಹತ್ತಾರು ಪಕ್ಸಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ
ಗೂಡುಕಟ್ಟಿ ಬದುಕುತ್ತಿವೇ ಎಂಬ
ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಾಗಲಿ ನನಗಿಲ್ಲ
ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ದೈವದೊಲುಮೆ ಬಗೆಗೆ
ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ
ಸ್ವಾರ್ಥ ಪರರು ನನ್ನ ಬುಡಕ್ಕೆ
ಕೊಡಲಿ ಇಟ್ಟಾಗ ಕಂಪಿಸಿದ್ದು
ಸಾಯುತ್ತೇನೆಂಬ ಭಯದಿಂದಲ್ಲ
ನನ್ನ ಆಶ್ರಿತರೆಲ್ಲ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು
ತಬ್ಬಬೇಕಲ್ಲ ಎಂಬ ನೋವಿನಿಂದ.
ಹಗಲು ಇರಳು ಏನ್ನದೇ
ನೆನದು ಮಾಡುವ ಕರ್ತವ್ಯ
ಹಣದ ಮುಂದೆ ಏಲ್ಲವೂ ವಿಸ್ಮಯ
ಸತ್ಯ ಕಾಣದ ವಿಚಲಿತ ನಾದವ
ದ್ವೇಶ ಅಸೊಯೇ ಏಲ್ಲವ ಮರೆತು
ಸೇವೆಯೊಂದೇ ಸದಾ ಶಿಷ್ಠಚಾರ
ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಪುಣ್ಯಗಳ ಅನ್ವಷಣೆ
ಕಾಡುತಲಿದೆ ಮನುಷ್ಯನಲಿ
ಇಂದಿಗೂ ಏಂದೆಂದಿಗೂ ಸಂದೇಹ
ಮಧುಸೂಧನ ಗೌಡ
ನೀನೆಂದರೆ ನನಗೆ
ಮಳೆ ನಿಂತರೂ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ
ಮರದೆಲೆಯ ಪಟಪಟ ನೀರ ಹನಿ,
ಇಂಪಾಗಿ ಅಡರುವುದು ಹೆಣ್ಣೇ
ನಿನ್ನೆದೆಯ ಪ್ರೇಮದ ಮಧುರ ದನಿ.
ಹ್ಯಾಗೆ ಮರೆತೇನೇ ಚೆಲುವಿ..
ನೀನಿತ್ತ ತಾಯಿ ಪ್ರೇಮದ ಕೈ ತುತ್ತ !
ಕೆನ್ನೆಗಿತ್ತ ನಿನ್ನ ಕೆಂದುಟಿಗಳ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತ,
ಭುಜಕ್ಕೆ ಒರಗಿ ಕುಳಿತು
ಮಗಳಾಗಿ ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತ !
ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಡೆದಾವು
ನೂರಾರು ವಿನಾಕಾರಣದ ಹುಸಿ ಜಗಳ,
ಅದರೂನು ಒಡೆಯಲಾರದು ಎಂದಿಗೂ
ಕೂಡಿರುವ ಎರಡು ಗಟ್ಟಿ ಮನಸುಗಳ.
ತೊರೆದೆಯಾದರೆ ಹುಡುಗಿ ನೀನೆನ್ನ ಸಂಗ,
ಖಾಲಿ ತೊಟ್ಟಿಲಾಗುವುದು ಮನಸು
ಮಗುವು ಇಳಿದು ಹೊರಟು ಹೋದ ಹಾಂಗ!
ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾದೀತೆ ಹೇಳು ಹುಡುಗಿ,
ನೀರಿನಿಂದ ಆಮ್ಲಜನಕ, ಜಲಜನಕ ?
ಅಂತೆಯೇ ಕೂಡಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಮನ
ಈ ಜೀವನ ಕಳೆಯುವ ತನಕ !