ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡಲ್ಲಿ
ಸಾಗರದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿಸಿ
ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿ ಕಾಯುವೆನು ಗೆಳತಿ,
ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತ ನವಿಲಿನಂತೆ ನರ್ತಿಸುತ್ತ
ನನ್ನ ಹೃದಯದ ರಾಣಿಯಾಗಿ
ಸ್ವಚಂದವಾಗಿ ನಲಿಯುತ್ತಿರು ಗೆಳತಿ.
ಯಾಕಿಂಗೆ ನೋಡಿಯೋ ಗೌಡ
ನನೇಜಮಾನ .......
ಬಿಸಿರೋಟ್ಟಿ ತಟ್ಟಿ
ಶ್ಯಾವಿಗಿನ ಒತ್ತಿ
ಒಬ್ಬಟ್ಟು ತಟ್ಟಿವ್ನಿ
ನಿಂಗತ ಸಿಹಿ ಉಟ ಮಾಡಿ
ಬಡಿಸಿವನಿ ಬಂದು
ಉಣಬಾರಲ ಗೌಡ
ಹಸಿರ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟಿವನಿ
ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿವ್ನಿ
ಕೈ ತುಂಬ ಕೆಂಪು ಬಳೆಯ ತೊಟ್ಟಿವ್ನಿ
ಕಣ್ಣಲ್ಲೆ ನೋಡಿ ಮೊಡಿಯ
ಮಾಡ್ ಬ್ಯಾಡವೊ ನನ್ನ
ನಿ ನೋಡಿ ನಗಬ್ಯಾಡವೊ ನನ್ನ
ನಾ ಹೆಂಗ ನೋಡಲಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನಿನ್ನ
ಕರಗಿ ಹೊದೇನೊ ರನ್ನ
ನೀ ಹಿಂಗ ನೋಡಿದರೆ
ನಾ ಹೆಂಗ ಬಡಿಸಲೊ ಸಹಿ ಉಟ
ರನ್ನ ಗೌಡತಿ ಕರಗೊಗೊ ಮುನ್ನ
ನೀ ಹಂಗ ನೋಡಬ್ಯಾಡವೂ ಗೌಡ.....
ಧಮ೯ದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ..ಮಾಡುವಿರಿ ಹೋರಾಟ..
ಧಮ೯ವೇ ನಲುಗುತ್ತೀದೆ ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ
ಪುಂಡಾಟ..|
ರಕ್ತಸಿಕ್ತಹೋಕಳಿಯಲಿ,ಧಮ೯ದ
ನರಳಾಟ..
ಇನ್ನೊ ನಿಂತಿಲ್ಲವೇ..ರಕ್ಕಸ ರೂಪದ
ಮಾನವನ ಹಾರಾಟ..|
ತನ್ನನ್ನ ತಾ ಅರಿಯದೇ,
ನೀ ಧಮ೯ವನೇಗೆ ಅಥೈ೯ಸುವೆ..|
ಧಮೋ೯ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ ಎಂಬ ಮಾತಿನ
ಮಮ೯ವ,ತಿಳಿಯದೇ,
ಧಮ೯ವನೇಗೆ ಅಳೆಯುವೇ..|
ಮಾನವ ಧಮ೯ ತಿಳಿಯದೇ,
ನೀ ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದು,ಈಗೇತಕೆ
ಬೋಬ್ಬೆ ಹೋಡೆಯುವೆ..
ಯಾವುದು ಧಮ೯,
ಮಾನವ ನೀ ಮಾಡುವುದೇಲ್ಲಾ ಅಧಮ೯..|
ನೀ ಮಾಡುವ ಪಾಪದ ಕಮ೯..
ನೀ ನರಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಸುಲಿಯುವುದು ಕೋನೆಗೆ ನಿನ್ನ..ಮೈ ಚಮ೯..|
ಈಗ ಹೇಳು ಮಾನವ ನಿನಗೆ ಬೇಕೇ..
ಜಾತಿಗೋಂದು ಧಮ೯,
ಅನುಭವಿಸು,ಅದು ನಿನ್ನ ಕಮ೯|
ಎದೆಯೆಂಬ ಗೂಡ್ನಾಗೆ
ಪುಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಿ ಮರಿ ಯೊಂದು
ಹಾರಿ ಬಂದು ಕುಂತಿದೆಯಲ್ಲೋ.....
ತನ್ನವರನ್ನೆಲ್ಲ ತೊರೆದು
ಬಂದನಗಳ ಕಳೆದು ನನ್ನರಸಿ
ಬಂದಿದೆಯಲ್ಲೋ......
ಲೋಕವೆ ಅರಿಯದ ಮುಗ್ದ ಮರಿ
ನಾ ಕೈಬಿಟ್ಟರೆ ಗಿಡುಗನ ಪಾಲಾದಿತೇನು...
ನಾ ಹೇಗೆ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಲೋ ಅದನ್ನ
ಕಣ್ಣಿನ ರೆಪ್ಪೆಯಂತೆ ಬಚ್ಚಿಡಲೆ
ಅದನ್ನ ನನ್ನೋಳಗಿನ ನೋವಿನೊನಗೆ
ಕಣ್ಣಿರಾಗಿ ಹೊರ ಬಂದಿತೆನೋ....
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಂಬ ಹೋವಿನರಮನೆ ಯಲ್ಲಿ
ಇಟ್ಟು ದಿನ ಕಾವಲು ಕಾಯಲೆನೂ...
ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹುಚ್ಚಿಯಂತಾದಿತೇನು....
ಮನದರಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಯಂತೆ ಇಟ್ಟು
ಪುಜಿಸಲೇನು...
ದೇವತೆ ಯಂತೆ ಮೌನ ವಾದಿತೇನು....
ನನ್ನೆದೆಯ ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಆರಾದಿಸಲೇನು
ತಾನೋಂದು ಬಂದಿಯಂತೆ ಮಂಕಾಗಿ ಹೋದಿತೆನು....
ನನ್ನುಸಿರಿನ ಜೊತೆ ಬೆರೆಸಿ ಕೊಳ್ಳಲೇನು
ನನ್ನುಸಿರಿನಾ ಜೊತೆ ನಿಂತು ಹೊದಿತೇನೂ...
ಈ ಜೀವದ ಜೊತೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೋಳ್ಳಲೇನು
ಈ ಜೀವದ ಜೀವವೆ ಬಿಟ್ಟಿತೇನು......
ಹೇಗೆ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಲಿ ಆ ಗುಬ್ಬಿಮರಿಯನ್ನ
ನನ್ನರಸಿ ಬಂದಿದೆಯಲ್ಲ........ನನ್ನಂನ್ನೆ ನಂಬಿ....
ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇರೊಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಆದ್ರೆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕೊಕೆ ಆಗೊಲ್ಲಾ
ನೀನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಡಕೊಂಡು ಹೊಗುವಾಗಾ ನಿನ್ ಜೊತೆ ನಾನಿಲ್ಲಾ ಅನಕೊಬೆಡಾ
ಸುಮ್ಮನೆ ತಿರುಗಿ ನೊಡು ನಿನ್ನ ನೆರಳು ನಾನಾಗಿರತೀನಿ....