ಅಳುತಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ನಾಮ ಪಟ್ಟವ ಕಟ್ಟಿ
ಹೆಸರಿಟ್ಟರು ಬೇರೊಬ್ಬರು ಎನಗೆ
ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಭೇದದಿಂದ ಬಾಲ್ಯ ಕಸಿದೆರೆನ್ನ
ಆಟ ಬಿಟ್ಟೆ ಪಾಠ ಬಿಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ದುಡಿಮೆಗೆ ಹೊರಟೆ
ನನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಾ ನಮ್ಮವರಿಗಾಗಿ
ಅಳುತಲಿ ಹೇಳಿದೆ ನನ್ನದೆನ್ನುವದು ನನಗೆ ಏನಿದೆ.
ಬಾಲ್ಯ ಕಳಿದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಭಾರವಾದೆ
ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಅಪಾದನೆಗೆ ನಾನು ಗುರಿಯಾದೆ
ಕಡಲಿನಾ ಒಡಲ ತೊರೆದ ಬಂದಿಯಾದೆ ಗಂಡನಿಗೆ
ವರುಷ ತುಂಬುವದ್ರೊಳಗೆ ಸಂತಾನವಾದವು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಗೆ
ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದರೆ ಗಂಡನ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು
ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಹಳೇ ದಿನಗಳು ಮರುಕಳಿಸಿದವಲ್ಲ
ಈ ಜಗದೊಳಗೆ ನನ್ನದೆನ್ನುವದು ನನಗೆ ಏನು ಇದೇ.
ಮಗುವಿನ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ
ಬದುಕಿನಲಿ ಹರುಷ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿದೆ ಏನ ಮನದೊಳಗೆ
ಕಷ್ಟವೂ ನಷ್ಟವೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಗನಿಗೆ ಸ್ಥಾನವ ದೊರಕಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಮಯಕಳೆದೆ
ಮಗನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಉಣ್ಣ ಬಾರದ್ದನ್ನು ನಾ ಉಂಡೆ
ಸೂಸೆಯಿಂದ ಭೈಸಿಕೋಂಡೆ ಮಗನಿಗೆ ನಡೆದ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅನಿಸುವದು ನನ್ನದೆನ್ನುವದು ನನಗೇನು ಇದೇ.
ಉದಯ ಪೂರ್ವದೊಳು ಎಚ್ಚರಿಸಿದಾ ಮಗನು
ಅಚ್ಚರಿಯೇ ಕಾದಿತ್ತು ನನಗೆ ಆ ದಿನದಂದು
ಮಗುವಿನಂತೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು
ಅಂತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೆ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಬಂದಂತಾಯಿತು
ಹಾಗೆಯೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯು ಹೊಡೆಯಿತು ವೃದ್ಧರ ಆಶ್ರಮ ಬಳಗಕ್ಕೆ ನಾ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು
ಆಶ್ರಮದ ಆಸನ ಬಿಟ್ಟರೆ ನನ್ನದೆನ್ನುವದು ನನಗೇನು ಇದೇ ಈ ಜಗದೊಳಗೆ........
✍ಈಶ್ವರ್ ಬಿ