ದಿಗಂತಕ್ಕೂ ದಿಗಿಲಾಯಿತೇನೋ
ಭುವಿಯಲ್ಲಿನ ದುರ್ಜನರ
ಕಂಡು, ಅಮ್ಮನ ಬೆನ್ನಹಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಆಸರೆ ಕೊಡುವೆ ಬಂದು ಸೆರೆ
ಮಳೆಹನಿಯೇ ನನಗೆ ಮನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ!!
ಯಾವ ಮರದ ಮುದ್ದು ಎಲೆಯೋ ಒಂದಿನಿತು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ,
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ತಂಪಿನಿಂದ.
ಯಾರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ರೈಲು ಹಳಿಯೋ ದಣಿದ
ಒಡಲ ಭಾರಕೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಅಲುಗಾಡದೆ ಮುಖಭಾವಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮಂಕಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.
ಖರ್ಚಾಗದ ಮೌನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೇಳುವುದೆಂದು
ಮೌನಿಯಾಗಿರುವೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ
ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿಸದೆ ಬೆಂದ ಬಡಪಾಯಿಯ ನೊಂದ ಕಣ್ಣುಗಳ ನೋಡಿ ತಿಳಿಯೇ ಆಗಸವೆ
ನಿನಗಿಂದು ನನ್ನಯ ಸಣ್ಣ ಮನವಿ!!
ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಲಾಗಿದೆ ನಿನ್ನ
ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣದೆ
ಮನಸ್ಸು ಮೌನವಾಗಿ ನಿನ್ನ
ಮಾತು ಕೆಳದೆ
ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನ ಬಿಂಬ ಹಾವರಿಸಿದೆ
ಹೃದಯ ಮುಟ್ಟಿ ಹೇಳುವೆ ಕೇಳು
ಈ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿ
ಮಾಡೋದು ಬೀಟ್ಟು ಬೆರೇನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..
ಓ ಹೃದಯ ವಾಸಿಯೇ
ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ನೋಂದ ಹೃದಯ
ಮುರಳಿಧರ ವಿನಾಯಕ ಟೈಲರ್
ಕೇಸರಹಟ್ಟಿ
ಪ್ರೀತಿಸಿ
ಹೊರೆಟು ಬಿಟ್ಟೆಯಾ
ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು
ಈ ಹೃದಯವನ್ನ
ಮೌನವೇ ಆವರಿಸಿದೆ
ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದಿದೆ
ನನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ
ಅಂದು ನೋವು ಮರೆಸಿದ
ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಪ್ರೀತಿ
ಇಂದು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯ್ತು
ಆ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಪ್ರೀತಿ
ಮರೆತರು ಮರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿ
ಅಂದು ನಾ ಕಟ್ಟಿದ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಇಂದು ಅದು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ನನ್ನನ್ನು...!!! ಇಂದು ಅದು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ನನ್ನನ್ನು ಓ ಗೆಳತಿ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪಲ್ಲಿ ನಾ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೆಯ ಕಾಣಿಕೆ...!!! ಎಂದು ಮರೆಯದಿರು ಈ ನನ್ನ ಕಾಣಿಕೆನಾ ಇದೇ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆ... ಮುಗ್ಧ ಮನಸ್ಸು
ಕಿವಿಗವಡುಚಿಕ್ಕುವ ಜೋರು ಸದ್ದನು ಕೇಳಿ
ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಎದ್ದು ಕುಳಿತೆ ಈ ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲಿ.
ಊರ ಹೊರಗಿನ ನನ್ನ ಒಂಟಿ ಮನೆ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ
ತಮಟೆ ಡೋಲು ವಾದ್ಯಗಳ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲಕೆ,
ಎದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ದೊಡ್ಡಮ್ಮನ ಜಾತ್ರೆ
ಊರಿಗೆಲ್ಲ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ, ಬೀದಿಯೆಲ್ಲ ಜನ ಜಂಗುಳಿ,
ಮನೆ ಮನೆಗೂ ಮರಿ ಹೊಡೆದು ತಿಂದುಂಡ ಜನರು
ಈ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಊರೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗಾಡುತ್ತ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತಿಹರು.
ಹಾರುತ್ತಿವೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಪಟಾಕಿ
ಅಂಬರಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಸಿಡಿಯುತ್ತಿವೆ ಬಣ್ಣದೋಕುಳಿ ಚೆಲ್ಲಿ,
ಕಿವಿ ತಮಟೆಯನು ಸೀಳಿ ಬೋರ್ಗರೆವ ಸದ್ದು
ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತಿರುವ ಗಂದಕ.
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತಂಡಗಳ ವಾದ್ಯ ಗುಂಪು
ಜಾನಪದ, ಆಧುನಿಕ, ಸಿನೆಮಾ ಸಂಗೀತ
ಡಿಸ್ಕೊ ಡ್ಯಾನ್ಸು, ಕರಡಿ ಹುಲಿ ಕುಣಿತ
ಜೊತೆಗೆ ನಡು ನಡುವೆ ಕುಡುಕರ ತಕದಿಮಿತ.
ಲಲನಾಮಣಿಯರೂ ಹೊರಟಿರುವರು ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟು
ವೈಯ್ಯಾರದಿ ಹೊಸ ಜರತಾರಿ ಸೀರೆಗಳನು ಉಟ್ಟು
ಅಂದು ನನ್ನ ನಿದ್ದೆ ಕದ್ದವರೆಷ್ಟೋ,
ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿ ಹೋದಾಗ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆದವರೆಷ್ಟೋ..
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವರವೇ ನೂರಾರು ಕಾರಣಗಳು..
ಎಲ್ಲವನೂ ಮರೆತು ಸಾಗಿದೆ ಜಾತ್ರೆ
ನಡೆಯುತ್ತ ಇರುವ ವರೆಗೂ ಬಣ್ಣಗಳ ನೋಡುತ್ತ
ಅಂದಂದಿನ ಸುಖ ದುಃಖವ ಅಂದಂದೇ ಉಣ್ಣುತ್ತಾ..
ಕೊನೆಗೂ ಜಾತ್ರೆಯ ಜಂಗುಳಿ ದೂರಾಗುತ್ತಿದೆ
ಒಂಟಿ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಮಿಡವೇ ಇಲ್ಲ,
ಜಗದ ಜಂಜಡವಿಲ್ಲದ ಮನೆಗೆ
ಬಾಗಿಲ ಗೊಡವೆಯು ಬೇಕಿಲ್ಲ.
ನಾವು ನಮ್ಮವರು
ಎಂದು ಗರ್ವದಿಂದ
ಹೇಳುವ ಮುನ್ನ
ನಮ್ಮವರು ಯಾರು ಎಂದು ತಿಳಿಯೇ ಓ ಮನಸ್ಸೇ
ನೀ ದುಡಿಯುವಾಗ ಎಲ್ಲರು ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದಿರುವರು
ನೀ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತರೆ
ಯಾರು ಇರುವುದಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ
ಆಗ ತಿಳಿಯುವುದು
ನಿನ್ನವರು ಯಾರು ಎಂದು