ಅಜ್ಞಾನದ ಮನಕ್ಕೆ
ಜ್ಞಾನದ ಸುಧೇ ಸುರಿದು
ಸುಜ್ಞಾನದೆಡೆಗೆನ್ನ ಉಣಬಡಿಸುವ
ಕಲ್ಲುನ್ನು ಶಿಲೆಯಾಗಿರುವ
ಜಾದುಗಾರು ಗುರುಗಳಿಗೆ...
ನನ್ನ ನಮನಗಳು
ಗುರು ಚರಣದಲಿ
ಅಕ್ಷರವೆಂಬ ಅರಿವಿನ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿ
ಬೆಳಕೆಂಬ ಹಸಿರು ಪಲ್ಲವದ
ಗುಣವ ಬೆಳಸಿ
ಅಂಧಕಾರದ ಲಕ್ಷಣ ಅಳಿಸಿ
ಒಳ್ಳೆಯ ಬದುಕಿನ ನಡೆಗೆ
ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮಹಾ ಮಾಂತ್ರಿಕ
ಗುರುಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಶರಣಗಳು
ಅಕ್ಷರವೆಂಬ ದಿವ್ಯಜ್ಯೋತಿ ಬೆಳಗಿಸಿದ
ಗುರುವಿನ ನಾವೆಂದೂ ಅವರ ಸತ್ಕಾರ್ಯಕೆ ಋಣಿ
ಅವರಿಂದಲೇ ಬೆಳಗುತಿದೆ ಮನುಕುಲದ ಕೀರುತಿ
ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ವಂದನೆಗಳು
ಅವರಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಳು
ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ
ಗಣಿತದ ಗಣಿ ಎಂದು ಮಾಡಿ
ಸತ್ಯದರಿವಿನ ಜ್ಞಾನವ ಕಲಿಸಿ
ನಾವು ಕಲಿಸುವ ನಿಸ್ವಾರ್ಥರಾಗಿ
ಸಧ್ಭಾವದಲಿ ವಂದಿಸೋಣ
ಈ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುದಕ್ಷಣೆ ಸಮರ್ಪಿಸೋಣ
ಪ್ರಿಯೆ!..
ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶೇಕರಿಸಿದ್ದೆ ,
ಇಂದು ಎಲ್ಲವೂ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದೆ...
ಆ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ....
ಇಂದು ನೀ ನನ್ನ ಅಗಲಿ ಹೋದರೂ
ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಮಾಸಿ ಹೋದರೂ
ಎಂದಾದರೂ ನಾ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದರೆ
ಹುಡುಕದಿರು ನೀ ನನ್ನ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿಯೂ ನಾ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಇರುವೆ
ಒಂದು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ...
ಮನಸು ನಿನ್ನ ಕಂಡೊಡನೆ ನನ್ನ ಮೈಯ ಮರೆತೋಯ್ತು
ನಿನ್ನ ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳದಲೇ ನನ್ನ ಜೀವ ಸೇರೋಯ್ತು
ನಿನ್ನ ಒಂದು ನಗೆಯೊಳಗೆ ನನ್ನ ತನವೇ ಬೆಳಕಾಯ್ತು
ಯಾವ ಸ್ಪರ್ಶ ಇಲ್ಲದಲೇ ಹೃದಯ ಅದಲು ಬದಲಾಯ್ತು
ನೀ ಮಳೆಯ ಹನಿಯೊಳಗೆ ಅವಿತಿದ್ದರು
ಮಿಂಚುಗಳ ಏರಿ ಮಳೆ ಬಿಲ್ಲ ಮೈ ಗೂಡಿಸುವೇ
ಭೂಮಿ ಆಕಾಶದ ಆಚೆಗೂ ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲೇ ನಾ ಬದುಕುವೆ...