ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಯಾವಾಗಲು ನಾ ಕವಿತೆಯನ್ನ
ಆದರೂ ಗುರಿತಿಸಲಿಲ್ಲ ಯಾರು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನ
ಅದರು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ ನಾ ಬರೆಯುವುದನ್ನ
ಮುಂದಾದರು ಗುರಿತಿಸಬಹುದೇನೋ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನ.
ಗುರಿತಿಸಿ ಕೊಡಿ ನನಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನ. ನಿಮಗೆ ಕವಿಯಾಗ ಬಯಸುವ ನನ್ನ ನಮನ.
:-ವೀಣಾ ಲಿಂಗಣ್ಣ (ರಾಯಚೂರು )
ಸೂತಕದ ಮನೆಯಲ್ಲೊಂದು
ನೋವಿನ ಚೀಲ ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ
ಇಟ್ಟಿಹರು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ
ಒಂದೊಂದೆ ಅಣಕ ಮಾತುಗಳು ಇಣುಕಿ
ಇಣುಕಿ ನೋಡುತಿವೆ ಹೊರಬಂದು
ಶಾಂತದಿಂದಿರುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು
ಕೆಣಕಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಮನೆಮಂದಿಯನ್ನೆಲ್ಲ
ಕಾಣದೂರಿಗೆ ಸಾಗಿಸಲೆಂದು .............
ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೊಂಡಿದ್ದ ನೋವಿನ ಚೀಲ
ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವಂತಾಗಿದೆ
ಮನೆ ಮಂದಿಗೆಲ್ಲ......
ಸಂಬಂದಗಳ ಸೂಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ
ಬೇರೋಂದು ಎದ್ದು ಮರವನ್ನೆ ಮಸಣದೆಡೆಗೆ
ಸಾಗಿಸಿದಂತಾಗಿದೆ ಇಗ.......
ಹುಟ್ಟುವವರಾರು ಸಾಯುವವರಾರು
ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ನಡುವೆ ಬದುಕಿ ನರಳುವವರಾರು
ಇಂತವರ ನಡುವೆ ಸತ್ತುಬದುಕುವವರೆ ಹೆಚ್ಚು...
ನಡುವಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಬಂದಿದೆ ಕಂಟಕದ ನಂಟು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ಸಾಯುವ ಹಾಗು ಇಲ್ಲ ಇದ್ದು ನರಕ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಿದೆ ಇಗ.........
ಕಾಡುತಿದೆ ಈ ಬೇಸರ
ತಿಳಿಯದು ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವ
ಮರೆಯಾಯಿತು ಈ ಸಂತಸ ಸಮಯ
ಕಾಯುತಿರುವೆ ನಾ ಖುಷಿಯ ದಿನವ
ಮನದ ಕನ್ನಡಿಯ ಒಳಗೆ ಆವರಿಸಿತು
ಈ ಬೇಸರದ ಮುಗುಳು ನಗು
ಅರಿಯಿತು ನನಗೀಗ ಕೌತುಕದ ಭಾವ
ನೋವುನಲಿವುಗಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯಿತು
ಈ ಬೇಸರ.......
ತಿಳಿ ಮೌನದ ಜೊತೆಗೂಡಿತು ಈ ಬೇಸರ
ನನ್ನ ನೆರಳಾಗಿ ಬಂತು ಸಂತೋಷದ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗೂಡಿತು
ಬಿಡುಗಡೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ದಿನ ಮರೆಯಾಗಲಿ
ಈ ಬೇಸರ........