ನಿನ್ನುಸಿರ ಸದ್ದನ್ನು ನಿಶಬ್ದದಲ್ಲಿ
ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತಿರುವೆ ನಿಂದಿಸಬೇಡ
ನನ್ನುಸಿರು ಹೂವಾಗಿಹುದು ನಿನ್ನ
ಪ್ರೀತಿ ಘಮದಲ್ಲಿ.
ನಿನ್ನೆದುರು ಬಾರದೆ ನಾ ಕದ್ದ
ನಿನ್ನ ಏಕಾಂತಕೆ ಹೆಸರೊಂದ
ಇಟ್ಟಿರುವೆ ವಿರಹವೆಂದು ಹಾಗೆ
ಸುಮ್ಮನೆ,
ಕೋಪಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಬೇಡ ಅದಕೂ
ಉತ್ತರವಿದೆ ಒಲವ ದಾರಿಯಲಿ
ನಡೆದ ಪಾದಕೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ
ಗುರುತು ಇನ್ನು ಅಂಟಿದೆ.
ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೀ ನೋಡಿ ನಕ್ಕಾಗ ನಾಚಿ
ನಾನೋಡಿ ಬಂದಿರುವೆ, ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಿನಿತು
ಆಸೆ ಹೆಚ್ಚಂತೆ ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾಗಿ ನೀ
ಬರುವ ಹಾದಿಗೆ ಕಾದು ಕುಳಿತಿದೆ.
ಒಲವ ಮಾಲೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ಮುಡಿಯುವ
ಮುನ್ನ ತಿಳಿ ಸಂಜೆಗೆಂಪಾಗ ನನ್ನ ಆವರಿಸು, ಅಪೂರ್ಣವಾದ ಹೆಸರಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ
ನಿನ್ನೆಸರನೊಮ್ಮೆ ಸೇರಿಸು
ಮಡದಿಯಾಗುವೆ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಕದ್ದ
ಚೆಲುವೆಯರ ಸವತಿಯಾಗುವೆ.
ಎಲ್ಲಾರೂ ಕವಿಗಳೆ
ಅವರವರ ಬದುಕೆಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲಿ..
ಒಂದೆರಡು ನಗೆ ಬರಹಗಳು
ಬರೆದಷ್ಟು ಮುಗಿಯದ ನೋವಿನ ಕಥೆಗಳು..
ಆ ಅನಂತ ಪುಟದ ಕಾದಂಬರಿಯ
ಆರಂಭ ಸೀಸದ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದಾಗಿದ್ದರೆ
ಎಲ್ಲಾ ಕಹಿ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿ
ಸಂತಸವೆಂಬ ಜಾತ್ರೆಯ ಸೊಗಸನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ...
ಏನು ಮಾಡಲಿ ಲೇಖನಿಯಿಂದಾದ
ತಪ್ಪನ್ನು ಅಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ...????
#S³
ಬ್ಯಾಸಗಿ ದಿವಸಕ ಬೇವಿನ ಮರ ತಂಪ ಅಂತಿದ್ರಿ.
ಅರಳಿ-ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಊರಾ ನ್ಯಾಯ ಹೇಳ್ತಿದ್ರಿ..
ಊರ ಮುಂದಿನ ಬಸವಣ್ಣಗ ಬಿಲ್ಪತ್ರಿಯ ಎರಸ್ತಿದ್ರಿ.
ಇಗ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿರೀ, ತಿಳಿವಲ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆಟ!!
ಬನ್ನಿ ತಗೊಂಡು ಬಂಗಾರದಂಗ ಇರೋಣ ಅನ್ನೋಕೆ ಅಸ್ಟೆನಾ ನಾವು?
ಚಪ್ಪರಿಸಿ ನಾ ಬಿಟ್ಟ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನೋಕೆ ಅಷ್ಟೇನಾ ನಾವು
ರಣ-ಬಿಸಿನಲಿ ನಿಮಗೆ ನೆರಳು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲೇನು ನಾವು?
ತಿಂದ ಮನೆಗೆ ಜಂತಿ ಎಣಿಸೋರು ನೀವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿದಿರಾ?
ನಿಮ್ಮ ಆಡು-ಕುರಿ ತಿನ್ನಸಲಿಕ್ಕೆ ನಾವೇನು ಅಂದವರಲ್ಲ!
ನಿಮ್ಮ ಕೂರಿಗೆ-ಕುಂಟೆಗೆ ನಾವೇನು ತಂಟೆ ತಗದವರಲ್ಲ.!!
ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮನ್ನ ಕತ್ತರಸಿ ಜಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಗಲೂ ಪಿಟಕ್ ಅಂದವರಲ್ಲ!!!
ಇಷ್ಟಿದ್ದರು ಅದು ಎಷ್ಟರ ಐತಿ ನಿಮ್ಮ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ದೌಲತ್ತು??
ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಟ್ಟ ಕೇಳ್ರಿ ಇನ್ನ ನಮ್ಮಿಂದ ಆಗಲ್ಲ..
ಅನಾಮತ ಎಂಥ ಪಾಪ ಅಂದ್ರ ಐತಿ ಇಲ್ಲ ಅದಕ?
ನಮಗ ತಲೆ ಕೇಟ್ರಾ ಸುಟ್ಟು ಬುದಿನಾ ಆಗ್ತಿರೀ!!
ಈಗಲಾದರೂ ಕೈ ಮುಗಿತಿವಿ ನಮ್ಮನ್ನ ಉಳಿಸಿ-ಬೆಳೆಸಿ.
ಸುಗ್ಗಿ..