ನಿದಿರೆಯೊಳಗೊಂದು ಅಮಲು
ಕೊಡಲು ಬಂದಳು ತಾಂಬೂಲು
ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಇಳಿ ಹೊತ್ತು ಸಂಜೆ
ಅಕ್ಕರೆಯ ತೋರಲವಳೇ ಇಲ್ಲ.
ಬಿಕ್ಕುತ್ತ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಬೆಕ್ಕು;ಹೊಸ್ತಿಲೊಳಗೆ
ಹಾಲು ಚೆಲ್ಲಿದ ಪಾತ್ರೆ
ಶಿವನಿಗಂಟಲೇ ಇಲ್ಲ ಬಿಲ್ವ ಪತ್ರೆ
ಹಿಗೇಕೆ ಎಂದು,ಮನನೊಂದುಕೊಂಡು
ಊರುರು ತಿರುಗಿದ ಮಾತು
ಎನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕೊನೆಗೊಂಡು
ನೆಲಕುರಳಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಬಾಯೊಳಗೆ ಬಾಯಿಟ್ಟು
ತಾಂಬೂಲು ತಿಂದ ಎಂಜಲು
ದೀಪದೊಳಗೆ ಅಡಗಿದ
ಎಣ್ಣೆ ಬತ್ತಿಯಾದುದ ಕಂಡ
ಸಂತ ಬೈರಾಗಿಯ ಮಾತು
ಸುಳ್ಳಾಗಲಿಲ್ಲ .
ಇನಿತೆಂದು ಮನನೊಂದು
ಸೂರ್ಯನಾಡುವ ಮಾತು
ಬಲು ಸೊಗಸು ಇಹುದೆಲ್ಲ
ಕೇಳಲರಿಯಲು, ಇಲ್ಲಿ ಜನರೇ ಇಲ್ಲ!!!
ನಿನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿ ಏನೋ ವಿಶೇಷವಿದೆ
ನಿನ್ನ ಮಾತಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕಾಳಜಿ ಇದೆ
ನಿನ್ನ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಮಿಂಚಿದೆ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಗಟ್ಟಿತನವಿದೆ
ನಿನ್ನ ಒಲವಲ್ಲಿ ಏನೋ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾಗದ ಬಂಧವಿದೆ
ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನೊಲವ ನಗುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟಕ್ಕೆ ನಾ ತಲೆಬಾಗಿದೆ
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಿ
ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣವು
ಅವಳ ಮೈಮುದುಕಿದಾಗ
ಅವಳ ನಗು, ಅವಳ ಆಟ,
ಅವಳ ನೋಟ!
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಚ್ಚನ್ನು
ಕೆದಡುತ್ತಿರುವವಳು ಇವಳೇ
ಎಂದು ಮನ ಹೇಳಿತು.
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು
ಅವಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ
ಆತುರ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ,
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವ
ಕಾತುರವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗತೊಡಗಿತು.
ಕೆಲವು ಕಾಲ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ
ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ತೆರೆದು
ನೋಡಿದಾಗ, ಕಣ್ಮಿಂಚಿನಂತೆ
ಮಾಯವಾದವಳು ಅಂದು...
ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ಕೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಇಂದು...