ಭಾವದೊಳಗಿನ ಗಮ್ಮತ್ತು ನೀ ,ಸಡಗರದ ಸಿರಿಯು ನೀ.. ನಾ ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು ನನಗೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದೆ ನೀ. ನವ ಮಾಸ ಹೊತ್ತು -ಎತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಎನಗೆ ಜೀವಧಾನ ಮಾಡಿದವಳು ನೀ ...ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರಾಣ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ನಾ ಏನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಲಮ್ಮ....ನಿನ್ನ ಮಾತೃ ವಾತ್ಸಲ್ಯಕೆ ನಾ ಸದಾ ಚಿರರುಣಿ ತಾಯಿ
ದಿನವೂ ನನ್ನ ಕಾಡುವ ನಿನ್ನ ನೆನಪನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟೆ,ಅವುಗಳ ಎತ್ತರ ಬಾನಿಗೇ
ತಾಕಿತ್ತು,ನೆನಪುಗಳ ಗೋಪುರ ಬೀಳದಿರಲೆಂದು,ನನ್ನೆಲ್ಲ ಕನಸುಗಳನ್ನ ಆದಾರವಾಗಿಟ್ಟೆ,ಅವುಗಳಂತೂ ಬಾನ ಚುಕ್ಕಿ ಗೇ ಕೈ ಚಾಚಿತ್ತು...!
ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು..✒️
ನನ್ನ ಕಣ್ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀ ಕಟ್ಟಿದ ಕನಸೂಗಳ ಗೋಪುರವೇ ನಿಂತಿದೆ, ಗೋಪುರದ ತಳಹದಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣಿರ ನದಿ ಹರಿಯುತಲ್ಲಿದೇ ಸಖಿ.ಕನಸುಗಳ ಗೋಪುರ ಕುಸಿದು ಬೀಳುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಲು ಬಿಡದಿರು,ನನ್ನಲ್ಲಿಗೇ ಮರಳಿ ಬಂದು ಕಣ್ಣಿರ ನದಿಯ ಹರಿವು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡು...!
ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹನ್ನೊಂದು
ನೀಡಬೇಕು ನಿಂಗೆ ಮುತ್ತೊಂದು,
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುವ ಮಾತೊಂದು
ಕೈಹಿಡಿದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಿ
ಹೇಳಿದೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಕಥೆವೊಂದು.
ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹನ್ನೊಂದು
ನೀ ಮಾತಾಡಬೇಡ ನೊಂದು,
ಕಚ್ಚಾಡಬೇಡ ನಂದು ನಿಂದು ಎಂದು
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ
ನೆನಪು ಕಾಡಿತಂದು,
ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡು ಒಮ್ಮೆ
ನೆನಪಾಗುವುದು ಹಾಡೊಂದು.
ಕೀರ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಪುಟ್ಟ ಸ್ಪಂದು ಕೇಕ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದಳು. ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಎಲ್ಲಾ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಅವಳನ್ನ ಮತಷ್ಟೂ ಸಂತಸ ಪಡಿಸಿದರು.
ಅದೆಷ್ಟು ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಆ ದಿನ ಕಳೆದರೂ ಬಹು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸೌರಭ್ ಅಂತಹ ಸಂಭ್ರಮದ ಒಂದು ಭಾಗವಾದ.
ಅದೇ ಸಿಹಿ ಕ್ಷಣಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರು.
ಕೊನೆಗೂ ಸೌರಭ್ ತನ್ನ ಮನದ ಅರಸಿಯ ಕಾಣುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಾದ.
ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮುಚ್ಚಿಟಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ಅವಳು. ಈ ನೆನಪು ಮತೆಂದು ತೆರೆದು ತನ್ನ ಇರುವಿಕೆಯ ತೋರುತ್ತದೆ ಎಂಬಾ ಒಂದು ಊಹೆಯೂ ಸಹ ಇಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕ ಮುಚ್ಚಿ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ.
ಏ ದೇವನೇ ನಾ ಎಣಿಸಿದಂತೆ
ಈ ಜೀವನದ ಅಲೆಗೆ ದಡ ದೊರೆತಿದ್ದೆ
ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನಾ ನೆನೆಯುತಿರಲಿಲ್ಲ
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನನಗೆ ಈ ಹುಡುಕಾಟ
"ಅಣ್ಣಾ ಟೈಮ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ, ಅವ್ಳು ಹೀಗೆ ಅಳ್ತಾ ಇರ್ಲಿ. ನಾವೇ ಕೇಕ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ತಿನೋದು ಅಷ್ಟೆ"
ಎಂದಾಗ ಮೂತಿ ಉಬ್ಬಿಸಿದಳು. ಅವಳ ರೀತಿ ನೋಡಿ ಸೌರಭ್ ಗೆ ನಗೆ ಬಂತು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕ. ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗುರುತು ದೊರಕಿದ್ದು ಶ್ರಾವ್ಯಳಿಗೆ . ಆಕಾಶ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು,
"ಹೇಳೋದೇ ಮರೆತೇ ಶ್ರಾವ್ಯ, ಹೀ ಇಸ್ ಮೈ ಫ್ರೆಂಡ್ ಕೀರ್ತಿ.
ಕೀರ್ತಿ ಮೈ ಸಿಸ್ಟರ್ ಶ್ರಾವ್ಯ she is also law student"
ಎಂದಾಗ
ಇಬ್ಬರು ಒಮ್ಮೆಲೇ 'ಹಾಯ್'
ಎಂದರಷ್ಟೆ ಬೇರೆ ಮಾತಿಲ್ಲ.
ಶ್ರಾವ್ಯ, ಸೌರಭ್ ಒಂದು ಬಾರಿಯೂ ಮುಖ ಮುಖಿ ಭೇಟಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ಇವನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಹೆಸರಷ್ಟೇ ನೆನಪು .ಅವನನ್ನ ನೋಡುವ ಕಾತುರ ಏನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ನಗುವಿನ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಇಂದು ಕಂಡಳು. ಅದೇಕೋ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ಕೊಂಚ ಗಮನಿಸಿದ್ದವು. ಜೊತೆಗೆ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಸಹ ತನ್ನನ್ನ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೋಪ. ಅದೇಕೆ?